şükela:  tümü | bugün
9 entry daha
  • david lynch'in, twin peaks'in karanlik evreni icinde ölümsüzlüge dogurdugu angelo badalamenti parcasi.
    icim kanayarak sabahlara kadar, aglayacak, delirecek kadar mutla dinledigim basyapit.

    sicak bir bahar gecesinin ilik rüzgâri, ormanin karanlik etinden siyrilarak cikar, ve kasabanin agaclarla yüzlestigi dis cemberinden iceri dogru yol alirken verandada gecenin gözlerine bakan yüzünü yalar..
    o ilik rüzgârin icine akittigi, tedirginlik ve korku ile sarmal halinde yükselen huzur kabarir teninin altinda..
    gözlerin ne kadar berrak olursa olsun, ruhun donuklasir bir an, ve keskinlesir..
    icinde ayrilan ve kanayan bir ucurum vardir kacinilmaz olarak, yasanmislardan beslenen... ama bir anda diner kan denizi..
    huzur..
    korku..
    tedirginlik..
    ve huzur..
    audrey..
    karanligin ve icinde sakladiklarinin senin insancil doganin bir parcasi olup olmadigini düsünmezsin bile bir an olsun... karanligin ve icinde sakladiklarinin dogasinin bir parcasi oldugun, bir sezgi gibi, ve sanki bin yildir oradaymis gibi belirir icinde..

    sicak bir bahar aksami, ve aksamin ilik rüzgâri..
    yüzünü yalayarak gecer..
    yüregin heyecanla atar birkac saniye, neden bilmezsin, ve merak etmezsin bile..
    merak ettiklerin bambaskadir artik..
    tedirginlik..
    ve korku..
    ve tedirginlik..
    ne büyük mutluluk bu...
    canlisin artik... bir ölüden bile daha canli..
    huzur..

    iblislerin canhiras cigliklarla yanarak özgürce kostuklari agaclarin arasinda, tüm bilinmeyenin ve sezilenin dinginligiyle yüzünü cevirirsin rüzgârla sarmas dolas, seviserek dans eden her agac dalina, bir cift kücük göz gördügünü düsündügün her köseye..
7 entry daha