şükela:  tümü | bugün
30 entry daha
  • çok beğenerek okuduğum bir roman.

    dili düşündüğüm kadar eski değil, gayet rahat anlaşılıyor. devirden devire insandan insana geçişleri çok sürükleyici.
    tarihi ve siyaseti insanların bireysel öyküleri üzerinden anlatmak konseptini zaten hep kayda değer bulmuşumdur, roman da ufak ayrıntılarla gerçek, insan doğası ve fikirleri üzerine çok fazla düşünecek şey bırakıyor.

    müziği olan bir kitap. bazı bazı rus romancılar havası, başarılı psikolojik tahliller -süheyla'nın rüyasından ötede de freud'u anlamış bir son-, akıp giden bir lisan, değişen mekanlar, hayatlar, osmanlı'ya ve devrime dair siyasi yorumlar, bunca tesadüfün gerçekliği, tesadüf kavramıyla edilen de dahil olmak üzere sürekli mevcut olan o alay... hepsi doyurucuydu.
    herkesin illa ki kötülüğünün göründüğü "bunca kötülük nasıl bunca doğal anlatılabilir?" diye düşündüren ve garip bir ilahi adalet duygusuyla hemen hemen bütün karakterlerinin sonlarına kadar gösteren bir kitap. ufak karakterlerin şahit, dilenci ya da atılan taş olarak romana yeniden aralarda dahil olması, şair raif karakteri, kalpak imgesi ve intikamıyla -oğlu- ödüllenen caaanım süheyla..

    iyi ki okumuşum.
64 entry daha

hesabın var mı? giriş yap