şükela:  tümü | bugün
156 entry daha
  • izleyiciyi yargıç koltuğuna daha ilk dakikadan oturtan, ama karakterleri yargılamasına, ahkam kesmesine asla izin vermeyen bir güzel film.
    bütün karakterler öyle yükler taşımakta ki sırtlarında, birinden alıp diğerinin sırtına koyarak yükü, teraziyi dengeleyemiyorsun. öyle ki filmin sonunda termeh bile hangi kefeye konacağını, bunun getireceği yükle ne yapacağını soruyor, sorgulatıyor izleyiciye. cevabın hiç de mühim olmadığını düşündürerek...
    film;din, ahlak, vicdan, hakikat ve dahası üzerine düşünmek, söyleşmek adına o kadar çok kapı aralıyor ki, aralanan kapıları iyice açmadan ya da kapatmadan daha fazlasını yazmak ne mümkün.
    farhadi'nin seyirciye armağanı da; bu yüklerle kamburlaşmadan, onları hafifleterek, yola dik devam etmeli öğüdü sanki.
190 entry daha