şükela:  tümü | bugün soru sor
7 entry daha
  • alaca karanlık vakti uyanmışım, lisedeyim henüz. hatta lise sondayım ama hala beden dersi var. sabahın köründe eşofman arıyorum evde. benimkiler eskimiş artık, abiminkileri bulup bi çantaya tıkıyorum.

    mutfaktayım, annem sofra hazırlamış. her zamanki gibi hiçbir şey yiyesim yok, ama buz gibi bir su böreğini ağzıma atıp okul servisinin gelmesini bekliyorum.

    okul servisi gelmiyor; dersler bitmiş mi ne, sınav dönemindeymişiz, okul servisleri gelmiyormuş o yüzden artık. evden çıkıp dolmuş bekliyorum. yarım saat bekledikten sonra geliyor dolmuş, hava da buz gibi amk.

    dolmuşta üniversiteden en nefret ettiğim oğlanın yanında oturuyorum. her zamanki gibi felaket tellallığı yapıyor. lisedeyken niye üniversiteden bir arkadaşı gördüğümü ise hiç sorgulamıyorum.

    oğlan anlatıyor da anlatıyor; sınavda şunlar şunlar da çıkacakmış, şu gün şu sınav varmış, çok zormuş falan filan. sonra bitirme projesinden bahsediyor, "ananısikim" diyorum. o gün günlerden çarşambaymış, cuma günü bitirme projesinin teslimi ve sunumu varmış, okulda yedinci senemmiş, bitirme projesine hiç başlamamışım bile, (bu arada hala dolmuşla liseye gidiyorum ama olaylar tamamen üniversiteyle ilgili artık); hakkında olumlu hiçbir anım olmayan lise yıllarımın bütün bunalımı ve sıkıntısı on an içime işlemişken kafamda ise üniversitenin son yıllarının "allam yine mi uzayacak bu okul" telaşı var.

    amk bir de bitirme projesini okuduğum bölümle hiçbir alakasıyla olmayan ve ömr-ü hayatım boyunca en nefret ettiğim ders olan tarih dersinden almışım. "para verip birilerine yaptırsam" diyorum, iki gün kalmış şunun şurasında; "yaptırsam bile sunumu nasıl yapıcam?" diyorum. okula da iyice yaklaşmışız. ben bunları düşünürken dışarıda hafif kar yağıyor, martılar uçuşuyor, çok fena bunalım bi senfoni giriyor arkaplanda; ağır çekim klip moduna girmişiz. artık hiçbir şey düşünemiyorum, sadece dolmuşun ön camından "negzel de kar yağıyor" diyerek bakıyorum.

    sonra uyandım. uyandım uyanmasına ama "oh rüyaymış" falan diyemedim. stresten ölüyorum. farkına bile varamadım onca şeyin rüya olduğunun. bi 15 dk sonra falan ayılabildim ancak. sonra mutfağa gittim bi su içeyim de kendime geleyim diye, dolaptan çıkardığım su şişesini de elimden düşürüp paramparça ettim, ortalığın amına koydum. ızdırabını sikeyim senin okul! 3 yıl olmuş biteli, bırak artık yakamı amk.
75 entry daha