şükela:  tümü | bugün
  • bir edip cansever siiri;
    " ey sonbahar! ey düşsel yolculuk! seni
    dolaştım yaz sıcaklarında, bekledim
    duydum ki benim değildi artık, doğanın
    kalbiydi uçurumlar toplamı kalbim.

    de bana, anlat bana, öyleyse neden hatırlıyorum onu
    o fırtına kuşunu gölgesini yere düşüren
    gittiydi geldiği yere, uzaklığına
    döner mi bir daha dönmez mi bilmem
    yüklenip yittiydi gözden onca çırpınışları
    ne sevinç bıraktıydı içimde, ne keder, ne acı
    bir sen kalmıştın sen, ey sonbahar ilimi, dörtnala gelen
    bir atin kalkışı gibi kalkıp da gözlerimden.

    parlar ki simdi arasıra geceleri
    diplerde, derinlerde, yalnızlığımda
    olu bir deniz yıldızıdır mutluluk
    o nedensiz mutluluk, olsa da olur olmasa da."