şükela:  tümü | bugün
4 entry daha
  • özellikle ilk ve son bölümü harika olan kitap. ilk bölümde tanpınar, yahya kemal'in ilk dersini anlatır. bu, onun yazarlığının yanında nasıl bir hoca, kişi olduğunu da bize gösterir. ayrıca dönemin edebiyat ortamını da tanpınar gözüyle görürüz. şu cümle ilginçtir: "mahkum bir neslin çocuklarıydık. bununla beraber gençtik, şiiri seviyorduk. çok zalim ışıklar altında olsa bile istikbale ait büyük ümitlerimiz vardı." (17)

    yine ilk bölümde kız öğrencilerin ders çıkışlarında yahya kemal'le kahvelerde yapılan söyleşilere katılamadıklarına üzülmeleri ayrıca ilgi çekicidir.

    son bölümde ise tanpınar'ın günlüğünden alınan yahya kemal'e dair hatıralar çok etkileyicidir.

    dergah yayınlarının son baskısının kapağı da pek güzel olmuş.
4 entry daha