şükela:  tümü | bugün
28 entry daha
  • yeni işe başlamak harika bir şey, evet. hele de sektörde alanında en iyilerden birine girince, aman sabahlar olmasın. çok uzun zamandır bekliyordum bunu, güzel bir kariyer imkanı yakalamak için bildiğim tüm güçlere dua ediyordum. kpss beni mahvetmişti, bir türlü istediğim sonucu alamamıştım ve öz güvenim sarsılmıştı. güzel bir işe yerleşmek benim için bildiğin ütopya haline gelmişti.

    çok başarılı bir kuruma girdim. hem de mucize gibi. hayal bile edemezdim.

    ama içten içe beni kemiren başka bir duygu var, kimselere söyleyemiyorum, sanırım patlayacağım bir yerlere anlatmazsam.

    tembellik insanın en büyük düşmanı kabul, ama güzeldi. sabah istediğin saatte kalkmak, istediğin gibi takılmak, istediğini izlemek, istediğini yemek, canın isterse arkadaşlarına gitmek, hepsi çok güzeldi. parayı idareli harcamak zorunda kalıyordum ama özgürlük vardı.
    işe başlıyorum, teyzem arıyor “gelip kalsana bende biraz” diye, “artık kalamam teyze, iş başlıyor” diyorum. halbuki eskiden gider teyzemde iki hafta kalırdım rahat rahat, güzel vakit geçirirdim. akşam arkadaşlarımla plan yapardım, onlar çalışıyordu, ben rahattım. gene plan yaparım akşamları, ama çalışıp gideceğim artık, işten çıkıp.
    bu düşünce beni boğuyor. artık elimi kolumu rahat hareket ettirememe düşüncesi ürkütüyor. tabii ki çalışmam gerekiyordu, işe girebildiğim için çok şanslıyım. çok mutluyum. her şey harika olacak.

    ama o özgürlük… güzeldi. her zaman gülümseyerek hatırlayacağım. duygusal bir anımdayım, anılar, geçmiş falan… neyse. unut bunları ven. tekrarla, "iyi ki işe yerleşebildim, artık bir birey gibi hissediyorum."
25 entry daha