şükela:  tümü | bugün
210 entry daha
  • aga beynin zavallı vücutlara oynadığı, kendince eğlendiği bir olay. bilimselliğini, açıklamasını ben bilmem ama bana çok oluyor bu. böyle yolda yürürken mesela aha diyorum birazdan gülben ergen'den uçacaksın çalacak diyorum laak diye 5 saniye sonra bir yerden duyuyorum. uçacaksın örneğini de hani güncel bir şarkı olmasın diye verdim yoksa gülben ergen dinlediğim falan yok. tamam lan tamam dinlemiştim bir ara.

    neyse konu dağılmasın ama bu deja vu her gün olmasa da 2-3 günde bir olur bana. hani sadece yaşamışım gibi de gelmez böyle 2-3 saniye sonrasında ne olacağını söylerim kendi kendime ve %71 de kendime söylediğim şey gerçekleşir. bilmiyorum ya nostradamus'un bir alt versiyonu bir insanım ya da gerçekten kafayı sıyırdım bu sefer.

    şu ana kadar anlattıklarım benim için normal ama geçenlerde bu deja vu sikinin öyle bir türlüsü geldi ki başıma bunca yıllık ateistim açıklayamayıp namaza duruyodum az kalsın:

    yıllık izinde karaman'dayım arkadaşın yanında (he ne var yıllık iznimde karaman'a gidiyom ne bakıyon) 23 ekim 2013 galatasaray köbenhavn maçını izlemeye bir kahveye gittik. kahvenin alt katına indik hem de böyle karanlık bir yer, telefon çekmiyor öyle değişik bir yer. neyse oturduk. kahvenin gençleri votka getirmişler gizliden pet şişelere bölüştürüp maç boyunca çaktırmadan demlenecekler. lan işte o an deja vu zinciri başladı resmen bende böyle 10 dakika falan süren o şişeyi görür görmez. aha dedim şimdi eleman bana soracak sen de ister misin diye çaat sordu "birader ister misin" diye. hadi teklif edebilirler misafirim normaldir dedim ama yok durmadı aha dedim şimdi diğeri "adam bizim gibi ayyaş mı pet şişeden içsin sefil gibi" diyecek dedim içimden ama bir yandan da demesin diye dua ediyorum, korkuyorum kendimden amına koyim. çaat söyledi allahım kafayı yiyecem. bitsin diye yalvarıyorum artık ama durmuyor aha dedim şimdi çocuk yere biraz votka dökecek 10 saniye sonra eline başka biri çarptı votka yere döküldü amına koyim bildiğin korku filmlerindeki psişik sorunlu veletler gibiyim. gözlerim kocaman açıldı kimseye de bir şey diyemiyorum. ne diyecem? ben karaman'da izbe bir kahvenin alt katında votkayı pet şişeye dolduran gençlerin muhabbetini daha önce yaşadım mı diyecem? tamam artık herhalde diyorum erdim bundan sonraki hayatım böyle geçicek sıçtım falan. kadınlar ne ister'i düşünüyorum bir yandan iyi olabilir, geliştirirsem maç sonuçlarını bile tahmin edebilirim falan diyorum. ama yok durmuyor deja vu akıyor resmen paçalarımdan. bunların hepsi 8-10 dakikada oluyor ha. aha dedim şimdi gol olacak. rıdvan gibi "gol olur" diyerek ekrana döndüm tam önceden sevinecem burak yılmaz kardeşim sağolsun kaçırdı %100'lük golü. benim deja vu da orada kırıldı her şey normale döndü. allah'tan kendisi bu ara beceriksiz de benim kahinlik olayımı başlamadan bitirdi. orada burak yerine drogba olaydı şimdiye medyum bürosu (var mı lan böyle bir şey) açmıştım.

    özetle sağol burak yılmaz. kazmalığın beni bu sıradan, güzel hayatıma geri döndürdü.

    bir de son olarak "uçacaksın" iyi gibiydi be. uçacaksın, uçacaksın havalara uçacaksın. bak uçtu bildim yine. tamam tamam sustum.
108 entry daha