şükela:  tümü | bugün
41 entry daha
  • içerik olarak, kapitalist düzende -zengin veya fakir hiç fark etmez- insanların ne noktalara gelebileceklerini, neler yapabileceklerini göze sokan, belki anlamakta güçlük çekilir diye parkta oynayan çocukların da ufaktan -komünist- düzene değindiği bir şarkı söylediği film.

    yöntem olaraksa, normal veya normalin az üzeri (hatta normalin aşmış derecede üzeri olmamakla birlikte bayağı üzeri) seviye bir insanın filmi durdurmadan, bekletmeden, 'of içime fenalık geldi bıraksam mı' demeden bir solukta izleyeceği bir film değil. aslında bir hikayesi olmasına ve sonunda da bir yere varmasına rağmen bir solukluk, kendini izlettiren bir film değil yani, kanırtıyor. izleyeyim, anlamaya çalışayım, az kafam çalışsın, dağarcığıma bişilet katılsın saikiyle izlenebilecek film bana kalırsa. filmi kolayca anlamak için temel olan noktaları göstermiyor, böylelikle akıl çalıştırmak gerekiyor.

    şahsen bir film izlerken kafa çalıştırmak, problem çözmektense kendimi aptal hissettirecek kadar olmamak kaydıyla kolay anlayabilmeyi, böylelikle görüntüye, ilişkilere, dialoglara odaklanabilmeyi tercih ederim. tabi "bu filmi de ben kolayca anladım, görüntülere, ilişkilere diyaloglara odaklandım, sen yapamadıysan bu bişeylerin işareti olabilir" diyen arkadaş varsa da canı sağolsun.
11 entry daha