şükela:  tümü | bugün
5 entry daha
  • 5 adet öyküden oluşan ve bir günde okunup bitirilebilen bir kitap. öykülerinin beşini de ayrı ayrı güzel buldum ben. beğenmediğim bir öykü olmadı
    --- spoiler ---

    yaz gecelerinde keman; karakterin çok derinden yaşadığı aşkı kaybetmesi ve daha sonra aşık olamaması çok kasvetliydi. bir o kadar da gerçekçi

    herkes bana düşman; ilk defa böyle bir yazım tekniğiyle karşılaşıyorum o yüzden bana çok eğlenceli geldi adamın dur durak bilmeden konuşması

    bir deli ağaç; kitaba da adını veren ortadaki öykü. bu öykü de diğerleri gibi hüzünlü bir sonla bitiyor ama yine de tam olarak anlayamadım kız intihar etmeye çalışıyor fakat başarısız olup akıl hastanesine mi yatırılıyor?
    öyküde çok beğendiğim bir cümle var " baharda açan çiçekleri ağaç kendi yaratır. ağrıyla, sızıyla, acıyla, gözyaşıyla." ağaçların çiçek açarken acı çekebileceklerini hiç düşünmemiştim.

    taksim-maçka; içlerinde en beğendiğim öykü buydu. çiftlerin arasındaki iletişim, oyun çok hoşuma gitti. vildana onlar kadar ben de üzüldüm.

    bir ayrılık şarkısı; diğerleri kadar vurucu bir sonu yoktu kanımca. öyküde en çok hoşuma giden kısım ilk öyküde bahsi geçen şükran hanımla karşılaşmaktı

    3 öykü de aynı apartmanda geçiyor 1. 4. ve 5. hatta belki 3. öykü de aynı apartmanda geçiyor olabilir ama emin olamadım
    --- spoiler ---
2 entry daha