şükela:  tümü | bugün
450 entry daha
  • kendilerinden bir saat kadar önce pizza ve kola sipariş ettim, 15 dakika sonra kurye elinde pizzayla geldi ve "abi kusura bakmayın kolayı düşürdüm" dedi.

    ilk başta inanılmaz sinirlendim ama adama belli etmemeye çalışıyorum; tabii istemeden de olsa yüzüm asıldı. tek cümleyle kısa keserek "hemen getirin lütfen." dedim. adam, "tamam abi" diyerek fırladı.

    salona geçip koltuğa oturmamla mide ağrım başladı, "ulan şeref yoksunu, sen götünü büyüteceksin diye üç kuruş para kazanmaya çalışan adam mahzun mahzun özür dileyerek kapına geliyor, york dükü gibi tavırlarla adamı tersliyor ve strese sokuyorsun." dedim kendime; hemen sonra ya adam acele edeyim derken yolda kaza yaparsa diye mide ağrılarımı arttırmayı başardım. içimden, şirketi arayıp "tamam hiç önemli değil, olur öyle şeyler, arkadaşa söyleyin lütfen acele etmesin" demek geçti; ama bu sefer de oradaki (benzerim) göt laleleri adama surat yapıp laf söyleyecek olması ihtimali gerçeğiyle yüzleştim.

    beş dakika civarı salonda dört döndüm, pizzayı falan da attım kenara, iştahım kaçtı. resmen içimdeki fesatla yüzleştim, egomu gördüm.

    kabir azabı gibi geçen altı dakika sonra adamcağız tekrar geldi, yemin ederim adama sarılacaktım, acele etmesini tembihlediğim için özürler diledim, bir miktar bahşiş uzattım; almadı, "abi olur mu öyle, sen kusura bakma" dedi gülerek.

    sonuç: pizza siparişiyle anlık bir aydınlanma yaşadım. eminim birazdan yine aynı ayı olmaya devam edeceğim. belki trafikte sinirlendiğim birine küfür ederken; ya da yanımda çalışan biri hata yaptığında bunu yüzüne vururken. umarım işler bende hep böyle yürümez. sanırım bu gaye ile yaşamalı insan.
294 entry daha