şükela:  tümü | bugün
8 entry daha
  • izmir'in efsanevi belediye başkanı behçet uz'un, 1922 izmir yangını'nda yok olan frenk mahallesi'nden arta kalan yangın yerlerini son derece kısıtlı bir bütçeyle ama emeği geçen kimseyi de eli boş çevirmeden dönüştürerek oluşturduğu mucizevi bir parktır kültür park -bütün moloz yükünü ve inşaat malzemesini taşıyan atlar bile sevimli bir anıtla ölümsüzleşmiştir parkın içinde. şehrin ortasındaki kangrenli bir yarayı herkesin yararlanabileceği bir cennete dönüştürmüştür uz. parkta ağaçlıklar planlanıp fideler dikilirken muhafazakarlar, "buralar kuytu olur, sonra sevgililer gelip sarılıp öpüşür" diye itiraz ettiğinde, "iyi ya, gençlerin de şehrin ortasında rahat edeceği bir yer olur, pek de iyi olur" dediği rivayet edilir. bu rivayeti değil ama, hikâyenin tamamını okumak isteyenler uz'un bir kentin yeniden doğuşu adıyla yayınlanan anılarını okuyabilirler.

    behçet uz'un nasıl efsanevi olduğunu izmir'e seyahatlerim sırasında fark etmiştim -izmirli değilim, bu şehirde de en uzun geçirdiğim zaman üç gündür. bir ziyaretimde beni ağırlayan bir tanıdığımla taksiyle kültür park'ın yakınından geçerken behçet uz'dan konuşmaya başladık. şöför en fazla 30 yaşındaydı, yani uz'u tanımış olması mümkün değildi. "abi, şu eski belediye başkanı olan behçet uz'dan mı bahsediyorsunuz?" diye sordu. "epey gençsiniz, tanır mıydınız? sorumuzaysa, "izmir bir daha onun gibi belediye başkanı görmedi ki" cevabını verdi. daha da ilginci ertesi gün benzeri bir diyaloğun başka bir takside ve başka bir şöförle tekrarlanmasıydı.

    yıkılmış, kan kaybetmiş bir kenti her kesimden sakinlerinin katılımıyla ayağa kaldıran bu insanı belli ki -ve neyse ki- hemşerileri iyi tanıyor, neler yaptığını ve bu yaptıklarının kıymetini biliyor... dolayısıyla (bkz: taksim gezi parkı)
24 entry daha