şükela:  tümü | bugün
  • 20. yy'ın ilk çeyreği... vladimir horowitz -çağının en büyük piyanisti- konser veriyor. kendi çapında (ki bu bayağı bayağı büyük bir çap) bir parçayı kusursuz bir şekilde çalıp oturuyor. ardından paspal, şişman bir zenci (art tatum) piyanonun başına geçiyor. herkes şaşkın... horo. "benden sonra piyanonun başına geçen bu zibidi kim?" sorusu anlamlı bakışlar savuruyor etrafa. derken bu adam, horowitz'in çaldığı -parçayı ilk defa duyduğu halde- bir güzel baştan sona, sondan başa, sağ el yerine sol el kullanarak vb. şekillerde farklı jazz stillerinde tekrar icra ediyor. horowitz başta olmak üzere dinleyiciler dumura uğruyorlar. horo. "ben de böyle çalmalıyım" diyerek 13 yıl konserlerine ara verip tekniğini geliştirmek için çalışıyor. sonunda başarmıştır herhalde.
30 entry daha