şükela:  tümü | bugün
8 entry daha
  • kardeşime anaokulundayken yapılan. ama öyle arapça dua falan değil, her yemek öncesi rituel gibi şiirimsi bir şey idi. evde sofraya oturdugumuzda yemeğe başlamamıza izin vermezdi kıvırcık sarı kafasıyla haşmetli bıyıklarıyla işten aç gelen babamı bile sofrada ipe dizerek kendisinin ardından sözleri tekrarlamamızı isterdi. 20 yıl geçti, beraber oturulacak sofra kalmadı ama ben hâlâ unutmadım:
    "el açtım tanrım sana
    akıl, fikir, doğruluk, iyi huylar ver bana.
    yemezsem büyüyemem,
    okuluma gidemem.
    çabuk çabuk yiyelim,
    okulumuza gidelim.
    amin"
41 entry daha