şükela:  tümü | bugün
103 entry daha
  • bir geç dönem baş yapıtı. davul şöyleymiş de, gitarlar böyleymiş de eleştirilebilir. evet bence de var problemler. gitarlar ayırt edilemiyor. solo tonlarını neden o tarz yapmışlar anlaşılmıyor. clean tonlarla çok tatlı bir albüm olabilirmiş. prodüksiyon dance of death albümü gibi çiğ geliyor. falan filan.

    ancak iş "maiden çok bozdu, 80'lerdeki gibi şarkılar üretemiyor" raddesine gelince saçma oluyor. o dönemin ruhu başka, olayı başka, fıtratı başka. muadili (muadil iddialı bir kelime, aynı dönemdekiler diyebiliriz) ve yaşıtın müzisyenler ya goygoy hayattan (uyuşturucu, aşırı alkol vb) bu hayattan göçmüşler ya müzik yapamayacaklar durumdalar veyahut ayakta olanları da üretmeden, yorulmadan, çalışmadan hala 80'lerde yaptıklarını konserlerde çalıp kaymağını yiyorlar. biraz hergele olanları da gündüz çalmaya başladıkları bir festivalde "en büyük biziz" hırtlığı yapıyor. *

    80'den 87 yılına kadar art arda 7 efsane albüm yapıp dünyalığını taa o zaman yapmışsın. yaptığın müziğin en şaşalı olduğu dönemde bile ismin ne bir olaya, ne bir skandala karışmış. 90'larda grup içi ve de müzikal nedenlerden ötürü bir iniş yaşayıp, 90'lardaki grunge akımı furyasına rağmen yine bir şekilde devam edip 2000'lerin hemen başına eski tayfaya bir ek (janick gers) ile giriyor ve bir efsaneyi tekrar diriltiyorsun.

    2000'lerde hepsi birbirinin artı olarak üzerine koyan albümler yapıp bunları baştan sona bir konserde ( a matter of life and death albümü bahse konu olan albümdür) çalabilecek kadar kendine güvenip ve ürünü sahiplenip sahnede "play classics" çalan pankartı yırtıyorsun.

    3-4 dakikalık catchy nakaratlar ve klasik maiden armonisi soslu şarkılar ve maiden etiketinin de getirisiyle her türlü alıp yürüyecekken (bu tarz bir albüm bile helalinden birkaç milyon satardı) müzik yaşamının muhtemelen son albümü olacak albüm * progressive köklerine daha da sıkı bağlanarak tarihinin en progressive ve en uzun; ruhuyla ve matematiğiyle ise en farklı, en değişik albümü oluyor.

    tüm engellemelere rağmen, ne bir tv ne bir radyo ne de bir medya kuruluşu desteği almadan(son 10 yıldır olanlar çığ gibi büyüyen dinleyen, seven kitlesinin etkisi), sadece dinleyenlerinin desteğiyle 40 yıldır ekmek peşinde koşup üreterek, çalışarak, alnının teriyle işini yapıyorsun.

    şunu da anlamak gerekiyor; iron maiden, geç döneminde tekrar efsane 80 dönemindeki şarkılar ya da albümler yapacak bir grup değil. hatta o dönemlerinde bile somewhere in time ilk çıktığında ciddi eleştirilmiş ve albümün baş yapıt olduğu sonradan anlaşılmıştı. o yüzden hiç bir albümünden eski tadı alamadım tarzı yorumlar anlamsız kaçıyor. yalnız şu da var; iron maiden takipçisi, seveni (fan) yeri gelir kıyasıya da eleştirir maiden'i. ancak eleştirinin ana teması "bir seventh son, bir piece of mind, bir somewhere in time, bir number of the beast albümü neden çıkmıyör artık" olmamalı.
15 entry daha