şükela:  tümü | bugün soru sor
7 entry daha
  • özdeşleştiğimizin içine çekilerek onun gerçek doğasına karşı körleşiriz. böylesi bir ilişkinin boşluksuzluğundan baş dönmesi hissi doğar. tıpkı bir gökdelenin dibine kadar yaklaşıp kafamızı onun son katını görebilmek için kaldırmayı denediğimizde yaşamamız muhtemel olan baş dönmesi gibi...mesafesizlik yüzünden gökyüzüyle gökdelen birleşir ve onun bitiş çizgisi ayrımsızlaşır.

    özdeşleşmenin yutuculuğundan kurtulmak için mesafe kozunu kullanmanın sahiden işe yarayacağını zannetmiyorum. çekici olandan uzak kalma çabasında zorlantılı bir yapaylık vardır. onda varolan ve beni yutacak kadar yoğun bir enerjiye sahip olan karanlık gücün ne olduğunu keşfederek ondan çekip alamazsam o şeyi, kendimi ondan uzaklaştırmam hiçbir işe yaramayacaktır uzun vadede. onda, ondan fazla olan o gücü atfeden bensem ona, ondan uzaklaşmam anlamsız olacaktır çünkü başka bir ilişkide aynı karanlık gücü başka birine atfederek bu defa onun esiri haline gelişimle yinelenecektir döngü.

    tanımlanmaya gelmediği için üçüncü tekil şahıs ifadeleriyle yerini doldurduğum şeyi keşfedebildiğimizde/içselleştirebildiğimizde, özdeşleşmenin yolaçtığı hayranlık/baş dönmesi/yutulma gibi kör edici yakınlıklar da berrak bir dünya algısına bırakabilecektir yerlerini yavaş yavaş. bakışımızın odağında dünyaya yer açılması için bakmaktan gözlerimizi alamadığımız tüm o gizemli nesnelerle ilişkimizin tuzak öğelerine bir daha bakmamız gerekiyor.
6 entry daha