şükela:  tümü | bugün
944 entry daha
  • yaşadım.
    gözlerimle gördüm patlamayı. içimde hissettim o basıncı. kulaklarımın uğultusu hala geçmedi. bakmadım ben o yöne bir daha. 200 metre mesafe ya vardı ya yoktu. insanlardaki o panik koşuşturma çığlıklar... unutamam. kendimi bir dükkanın içine attım ikinci bomba ihtimaline karşı. aileme haber verdim hemen, haberleri daha görmemişlerdi. sonra arkadaşlarım şunlar bunlar derken onlara cevap verdim. yarım saatim bir pasajın alt katında oraya gelenleri sakinleştirmeye çalışmakla geçti. ambulans sesleri. ben bu kadar acısını 10 kasımlar dışında duymamıştım sirenin. sakin kalabildiğime şaşırıyorum hala.
    eve yeni gelebildim. taksi bulmak mucizeydi. otobüsler aktarma otostop ve yürüyüş derken bu saati buldu.
    patlama anı hala gözlerimin önünde. uğultusu hala geçmedi kulaklarımın. çığlıklar ağlamalar unutulacak gibi değil.

    durağım başka yerde diye yaşıyorum.
    bombacı orospu çocuğunun canı orada patlatmak istedi diye yaşıyorum.
    diğer insanlardan 3-5 dakika daha önce oradan geçtim diye yaşıyorum.
    5 dakika geç çıkmadığım için yaşıyorum. film şeridi hikayesi gerçekmiş bunu öğrendim.

    yaşıyorum ama şansa.

    hayatta 5 dakika insana bir ömür verebilirmiş.

    şu an bir sayıdan ibaret olabilirdim...

    çığlıklar, patlama sesi, alevler... unutamam... siz de unutmayın!
1605 entry daha