şükela:  tümü | bugün
23 entry daha
  • novosibirskte yaşayan kız arkadaşım bugün sabah aktarmalı olarak moskova'dan uçağa binip antalya'ya gelecek. sabah kalktığımda muhtemelen uçağa ya binmiş ya da binmek üzere olacaktı. gece boyunca döndüm dolaştım adam akıllı uyuyamadım. sabah kalktığımda hissettiğim; telefonumda okunmamış whatsapp iletilerini görünce "ben gelmekten vazgeçtim.." yazısını okumaktan o kadar çok korktum ki.. ama bunu yapsa tek laf edemeyecek olmanın "gel bişey olmaz!" diyememenin çaresizliği nasıl birşey allah kahretsin. öyle birşey okumadım, kız üzgün ama yine de geliyor en ufak sorgusuz sualsiz. 13 gün boyunca burdayken ailesi arkadaşları nasıl olacak nasıl düşünecekler tedirgin olacaklar hissedebiliyorum. en son gelişinde istanbul'a gitmiştik ve istanbul'dan ayrılacağımız gün istiklal caddesinde patlama oldu ve ne tesadüftür ki bir gün önce tam da oralarda dolanıyorduk. yakında evlenme teklif etmeyi düşünüyorum ama nasıl derim "burda yaşayalım.." diye. bana ve bu ülke üzerinde bu umutsuzluğu, çaresizliği ve mutsuzluğu yaşatanların allah bin türlü belasını versin.
260 entry daha

hesabın var mı? giriş yap