şükela:  tümü | bugün
84 entry daha
  • genel anlamda alışagelen gojira tarzından uzak bir yapı barındıran albüm. bana sorarsanız başaralı mı? evet, gayet başarılı bir albüm. ancak grubun from mars to sirius albümü ile büründüğü kimlik, aradan yıllar geçmesine rağmen sevenlerinde ister istemez daha büyük beklentiler uyandırıyor. duplantier kardeşlerin acı kaybı ve 'yerimizde saymamak için değişik bir çalışma yapmalıyız' düşüncesi, bu albüme yön veren iki temel unsur durumunda.
    albümün açılış parçası olan the shooting star, albümde dinleyiciye nasıl bir şey sunulacağını göstermek adına yapılmış iyi bir tercih. bu, gojira tarzından uzak depresif şarkıyı silvera takip ediyor. 'aha işte gojira çıktı' diyebileceğimiz tarzda, grubun kendilerine özel rifflerini barından bu şarkı, ilk dinleyişte bir heyecan uyandırıyor.
    albüm, low lands gibi şahane bir eseri barındırıyor olsa da stranded, kim ne derse desin gojira klasikleri arasına girebilecek düzeyde. bana kalırsa o sert havanın yanında görülen en büyük eksiklik mario'nun epey geri planda kalması. bunun yanı sıra gojira'yı gojira yapan özgünlük kavramı, farklı havada da olsa korunarak iyi iş çıkarılmış.
21 entry daha