şükela:  tümü | bugün
9 entry daha
  • atıf yılmaz'ın en güzel filmi..

    kendisi 60'lı yıllarda çekilmiştir. oldukça siyah beyaz bir filmdir. bu filmi izlerken insan hakikaten "ahh istanbul" diyebilir, demiştir de..
    başrolde oynayan sadri alışık, sanki en çok bu filmde sadri alışık'tır. bıyıkları sanki en cok bu filmde incedir. ellilerinde bir istanbul beyefendisini oynar. öyle çıtkırıldım, sokakta yürüyemem, monşer degildir. sapkası ve bastonu vardır evet, ama o istanbul'un sokak arşınlamış beyefendilerindendir.
    oyle cümleler kurar ki film boyunca, agzindan opesiniz gelir.
    adı haşmet'tir. çökmüş bir dönemin haşmetinden geriye kalan ne varsa üstlenmiş gibidir. babasından kalmış yalıyı satmıştır, onun bahçesinde içinde piyano olan gecekondusunda yasar.
    bir de bu filmde ayla algan'ın gençliği oynamaktadır.. köyden artist olmak hevesiyle gelmis bu kızcağızı, bir sokak fotografçısına sokak ortasında, tahta sandalye üstünde, akrobatik şamdan pozları verirken görür haşmet.. biz gülerken bu duruma, gülsün mü ağlasın mı bilemez haşmet.. bu kızın cahilliğiyle, samimiyeti at bası gitmektedir. kaba güzelliğiyle, sevimliligi kolkoladır. bırakıp gidemez bu kızı haşmet..
    olaylar gelisecektir.
    fonda degisen istanbul'un ve hayatın acımasızlığıyla, sevmenin kurtarıcılığı rol çalacaktır.

    garip ve güzel bir tadı vardır bu filmi izlemenin. eskimemistir.
    eskimeyen bir seyleri hatırlatir.
163 entry daha