şükela:  tümü | bugün
  • son bir haftadır sabahın dörtbuçuğundan önce yatağa gidememiş, son 60 saattir ofisindeki masasındaki bir saatlik kestirme hariç uyumamış, bir şekilde, sebepsiz, hayatın anlamından (çok anlarım o ayrı konu) kopma hissine garkolmuş bünyemin bu sefer kopuş için the wall yerine benimsediği, iyiden iyiye kontrolu eline alan yaşlanma hissinin doruk noktasına sözcülük eden, pink floyd'un belki en bilinmeyen, belki en iyi albümünün duygu yüklü şarkısı.. there's no wind left in my soul and i've grown old.. poff..
9 entry daha