şükela:  tümü | bugün
41 entry daha
  • bir güleriz ağlanacak halimize filmi.

    yönetmen maren ade'nin aşmış mizah anlayışına film boyunca şapka çıkarttım. alman sinemasına en özgün örneklerinden birini armağan etmiş olan muhteşem bir kadın kendisi. her ne kadar filmin bir komedi olmadığını kendisi de dile getirmiş olsa da, toni erdmann komedi ve dramın el ele, hep aynı hızda koştuğu bir film.

    işkolik ve ciddiyet abidesi kızımız ines'in piyano eşliğinde the greatest love of all'u söylediği sahnede bunu yoğunlaştırılmış şekilde hissediyorsunuz. ines şarkının zirvelerinde dolaştıkça dolan gözlerimle kıkırdarken gayet iyi farkına vardım. öte yandan ines'in "çıplaklar partisi"nde çıplaklığın mükemmel bir mizah unsuru haline getirilmesi, filmin en zekice yazılmış sahnelerinden biri haline geliyor. ines'in elbisenin içinde sıkışıp kaldıktan sonra, her daim kontrollü hallerine tamamen zıt düşecek bir hale bürünmesi, ruhsal olarak en kapana kısıldığımız anlarda gelen o anlamsız kahkahalarımızın muazzam bir tasviri. sinemadaki en iyi nü sahnelerden biri olduğuna hiç şüphem yok.

    komedi ve dramın bu absürt birleşimini taçlandırırcasına, tüm ciddiyetleriyle harika bir oyun çıkaran sandra hüller ve peter simonischek için ne söylesem az. oyunculuğa da, almancaya da doydum.

    film sonrası akan yazıları izlemek, bu filmde the cure'dan plainsong sayesinde daha da keyifli hale geldi.

    don't lose the humour.
74 entry daha