şükela:  tümü | bugün
563 entry daha
  • annem babam ayrilmislar, mahkemeleri devam ediyor. ankaranin en eski evlerinden birinde oturuyoruz, sivalari surekli dokulen. ablam ve tip fakultesini cift dikis giden hayirsiz kocasi da bizimle oturuyor, anneme kira oduyorlar.
    tip balosuna gidiyorlar ablamlar, eglensin diye annemi de goturuyorlar. ben perdeyle bolunmus penceresiz salonda uyuyorum. ama uyumuyorum annemin gelisini bekliyorum. 8-9 yasindayim. fakirlik, babasizlik, annemin baloya gitmesi zorluyor beni.
    icimden soyleniyorum hayirsiz enisteye, sanki bir balomuz eksikti diyorum. hadi siz gittiniz, annemi niye goturuyorsunuz?
    beklenen an geliyor, balo kackinlari eve donuyorlar. ablamin kocasi annemle sakalasiyor. "hadi hadi gene iyi dans ettin o yakisikli doktorla" diyor gulerek. basimdan asagi kaynar sular dokuluyor. annem bir erkekle dans etmis, dunyam karariyor. sanki o genc doktor yarin gelip annemle evlenecekmis gibi geliyor, kalbim carpiyor, olecek gibi oluyorum, sabaha kadar uyumuyorum.

    babamin calistigi bankadan alip bize verdigi ufak bir ajanda var elimde, arada gunluk gibi yazdigim icine. oraya icimi dokuyorum. annem gece disari cikti, bir adamla dans etti, annemden nefret ediyorum diyorum. birkac gun sonra o ajandayi kaybediyorum. ama akilli uslu cocugum ya, icine babamin is adresini yazmisim, bulan da buyuk bir isguzarlikla onu alip babama goturuyor, olacak ya...

    bir kac gun sonra annem isten geliyor yorgun argin. avukatinin aradigini, babamin elindeki defterden bahsettigini soyluyor. ne yazdin kizim sen o deftere?
    cok suclaniyorum ama mecburum anlatmaya. ıyi yaptin, diyor annem, simdi gidip babanla yasarsin, cunku o defteri aleyhime kullanackmis, sizin velayetinizi alacakmis mahkemede, diyor.
    agliyorum, hayir babamla yasamak istemiyorum ama annemin evlenmesini de istemiyorum, sanki o annemle dans eden doktor da bes cocuklu bosanmis annemle hemen evlecekmismis gibi.
    o zaman bir defter daha yazacagiz diyor annem, babamin kardesime verdigi ajandayı getiriyor. onunki bombos, yepyeni, hicbir sey yazilmamis. basla diyor annem.
    yaziyorum, annem yirmi yillik evliliginin acilarini benim agzimdan o yesil renkli ajandaya dokuyor. o soyluyor ben yaziyorum. o soyluyor ben aglayarak yaziyorum.

    mahkeme gunu geliyor. ogretmenimden izin aliyorum, anafartalar caddesi uzerindeki adalet sarayina gidiyoruz. mahkeme salonu dolu. arkalarda bir siraya oturuyoruz annemle. babam gelince kalkiyorum babama sariliyorum ama annemin yanina geri geliyorum. siralari gelince annem babam kalkip masalarina oturuyorlar. oturdugum yerden bir sey goremiyorum. ayaga kalkiyorum. annem be babam avukatlariyla iki ayri masada oturuyorlar. onlerinde dosyalari. dosyalarin ustunde birer ajanda var. birisi mavi birisi yesil.

    basimdan asagi kaynar sular dokuluyor, isteyerek icimi dokup yazdigim ve zorla yazdirilan kelimeler, cumleler kafamda ucusuyor. basim donuyor. yerime oturuyorum yeniden.
    bir daha hic duygularimi kimseye acmiyacagim, yazmayacagim diyorum, hic!
738 entry daha