şükela:  tümü | bugün
387 entry daha
  • hanımla 11 gibi uyuduk. tam deprem anından 10 saniye falan önce tuvalete kalktım. uyku sersemi tam işerken hafif bir sallandım önce, ulan noluyor bu gece içmedim de derken içerden hanımın sesi geldi. sonra zangır zangır titremeye başladı kaldığımız pansiyon. hanımın sesiyle inanılmaz bir korku ile birlikte yatağa koşup annesinin karnındaki kızımın üzerine ellerimi ve dizlerimi yatağa koyarak kapandım. hanım ağlıyor, bende çığlıklar, diğer odalardan gelen çığlıklar ve bitmek bilmeyen saniyeler. biter bitmez kendimizi sokağa attık, hanıma su verdik, sakinleştirdik. sonra da arabaya atlayıp boş bir araziye geldik şimdi. yatırdık koltukları uzanıyoruz. hala ara ara sallanıyoruz tabii.

    doğa yine gücünü gösterdi. kaçışın yok işte böyle anlarda. yaşanılan korku tarif bile edilemez.

    ve kızım, sen sakın korkma emi. geçti bitti. ne var ki hayat böyle kızım. ama şunu unutma ben bu gece olduğu gibi elimden geldiğince hep seni koruyacağım.

    hepimize geçmiş olsun.
240 entry daha