şükela:  tümü | bugün soru sor
2 entry daha
  • büyük bir sosyal hizmet olacak fikirdir.

    yıllar önce çalıştığım otelde ben de mobbinge uğradığımı düşünüyorum, tabii o zamanlar daha adı konmamıştı. işe başladığımda şef olan hatun beni kendisine tehdit olarak gördüğünden beni bir öğleden sonra, bir de sabah vardiyasına yazardı. evim de karşıda olduğundan ben dokuz saat ayakta çalıştıktan sonra gece ikide eve varır, iki saat uyur, dört buçukta servise binip yedide başlayan sabah vardiyasına gelirdim. o vardiyadan da akşam altıya kadar çıkartmazdı. bu çalışmaya ancak bir yıl dayanabildim ve hastalandım. ama mobbing orada da bitmedi. haftalarca kırk derece ateşle günde 12 saat ayakta çalışmak zorunda bırakıldım, ön büro müdürü rapor almamam için beni hastaneye sevk ettirmedi (o zamanki iş kanununda çalıştığım otelin hekiminin sevk etmesi şarttı, şimdi nasıl bilmiyorum). ateşliyken çalışıp yedi kilo verdiğim üç haftadan sonra da "sen böyle düzelemeyeceksin" deyip bana yıllık iznimi verdiler ve izin hakkımı yaktılar. o kadar hastaydım ki itiraz edemedim.

    yüksek ateşli hastalığı ayakta geçirmeye çalışmama bir de teşhis koymaktan aciz otel doktorunun yanlış tedavisi eklenince basit bir ergen hastalığı olan mononükleoz iç organlarıma yayılmış. iznim bittiğinde hala hasta olduğumdan doğrudan istifamı yolladım, tazminatı filan düşünecek halim yoktu, sadece hayatta kalmaya çalışıyordum.

    fakat bu ani istifa nedeniyle bir de beni suçlu çıkaran nazi bozması avusturyalı otel müdürü beni kara listeye aldırdı, böylece bir daha başka bir otelde iş bulamayacaktım. ama boşuna kendini yormuştu çünkü ben artık vardiyalı çalışmaya bünyemin dayanamadığını anlamıştım. başka bir otelde çalışmayı aklımdan bile geçirmeyecek haldeydim. bir buçuk sene çalışmayıp dinlendim, doğal olarak dünyanın parasını kaybettim. ama hiç değilse canımdan olmadım.

    bu ülkenin iş kanunları maalesef 1980'lerden beri hiç de insanca değil. bunu değiştirmek için böyle bir harekete ihtiyaç var.
2 entry daha