şükela:  tümü | bugün
1251 entry daha
  • vincent van gogh kardeşine yazdığı mektuplardan oluşturulmuş bir derleme olan (bkz: theo'ya mektuplar)'da otuz yaş üzerine şöyle diyor:

    - geleceğin gerçekte nasıl olacağı yalnızca bana bağlı değil; dünya ve içinde bulunduğum durumların da katkısı olacak.
    beni ilgilendiren, doğrudan doğruya benim sorumluluğumda olan şey, içine düştüğüm durumları en iyi biçimde değerlendirebilmek ve elimden geldiğince ilerlemeye çalışmak…

    çalışan bir adam için otuz yaş, yaşamında bir istikrar döneminin tam başladığı yaştır; insan kendini genç ve enerji dolu hisseder…

    ama aynı zamanda yaşamın bir evresi de sona ermiştir. bu, bazı şeylerin hiçbir zaman geri gelmeyeceğini düşündürdüğünden melankoliye sürüklüyor insanı.
    belirli bir pişmanlık duymak da saçma bir duygusallık değil aslında. evet, birçok şey gerçekten de otuz yaşında başlıyor, o yaşta her şeyin bitmiş olduğu da doğru değil.

    ancak, yaşamın veremeyeceğini anladığı birtakım şeyleri beklememeyi öğrenmiş oluyor kişi; üstelik her geçen gün daha iyi kavrıyor ki yaşam yalnızca bir ekme dönemidir, hasat mevsimi yoktur burada.
2602 entry daha