şükela:  tümü | bugün
143 entry daha
  • videonun altındaki yorumlardan bir tanesini olduğu gibi paylaşıyorum. burada da bulunsun.

    --- spoiler ---

    tekerlekli sandalye kullanan bir engelli olarak kalkıp tek başıma amerikaya yüksek lisans yapmaya gittim. 2010 da tezli yüksek lisansımı bitirdiğimde okulumdaki dünyaca ünlü prof. burada kal sana hemen bir staj ayarlayalım dedi. üç aylık stajın ardından gayet guzel bir maasla devam edecektim işe. kalmadım ve bu hayatımın en büyük hatasıdır. mezun olanlara abd nin verdiği opt yani çalışma hakkını ülkeme geri dönerek yakmış oldum. oysa iki yıl boyunca yaşadığım amerikada sakattım ama engelli değildim. arabama binip beş eyalet gezdim. binlerce mil yol yaptım ve inanın bana hiçbir yerde engellenmedim. bir gün yurt odamda ders çalışırken kapım çalındı. kapıyı açtıgımda dev bir polis vardı karsımda. üniforma gören her türk gibi içgüdüsel olarak korktum açıkçası. adam hemen penceremin önünde biz engelliler için ayrılmış parka koydugum aracın bana ait olup olmadıgını sordu. evet benim dediğimde "arabanızın ışığını açık unutmuşsunuz aküsü bitebilir. anahtarınızı verin kapatıp geleyim" deyince ömrüm boyunca unutamayacağım bir sok yasamıştım. anahtarı verdim ve arabanın ısıgını kapatıp geldi adam. hiçbir yerde engelim nedeniyle ayrım hissetmedim. yoldan karsıya geçmek istediğimde yolun iki yonundeki aracların hemen durmasını unutamam. geçirdiğim trafik kazasını anlattıgım doktorun aglayarak bana sarılmasını unutamam. o kadar unutmusuz ki birisinin bizim için gercekten üzülmesini adamın eşcinsel oldugunu bile düşündüm. utanç verici. işte biz bu kadar kirlenmiş bir ülkede yaşıyoruz. bu kadar muhafazakar bir toplum olmamıza rağmen vicdanı insafı unutmuşuz maalesef. dindar insandan korkulur mu? ben korkuyorum. vicdansızlıklarından insafsızlıklarından ölümüne korkuyorum. konuya döneyim. amerikadan döndüm memleketime. vatanıma hizmet etmek sitiyorum diyerek. tam 2.5 yıl işsiz kaldım. başvurdugum yerlerde vasıfsız liyakatsiz adamlar reddettiler basvurumu. iki yıl sonra eğitimim nedeniyle değil sırf engelli kadrsunu doldurmak için alındıgım işten de atatürk'e olan sevgim yüzünden kovuldum. bir çok kişi bu yüzden kovulduguma inanmayacaktır belki ama tam olarak bu yüzden kovuldum. şimdi eğer gitme şansım olsaydı inanın bir saniye bile düşünmeden giderdim.
    --- spoiler ---
74 entry daha