şükela:  tümü | bugün
  • dramın önde gidenidir.
    2005 yılıydı onu ilk gördüğümde. işe başladığı ilk gündü. aman allahım tam hayalimdeki kız dedim, bu kızla evlenmeliyim. ilk zamanlar yüzüme bile bakmıyor adeta görmezden geliyordu. tam bir buzdolabı gibiydi. konuşmak için hiç fırsat olmazken işe başladığının 1 yıl kadar sonrası onu başka biri ile gördüğüm için ben de onu kalbimden silmeye çalıştım. ben de onu görmezden gelmeye çalışıyordum artık. bu süreçte benim de başıma başka bir aşk macerası geldi ve o da başarısızlıkla sonuçlandı. bir müddet sonra bu kızın sevgilisi filan olmadığına kanaat getirdim ve tekrar bakmaya ilgisini çekmeye çalıştım. bazen bakıyor bazen bakmıyor bazen selam veriyor bazen asansörde görse sırtını dönüyordu. böyle ikircikli bir şekilde hayat devam ederken 2009 yılında bir şansımı denemek istedim. teşekkür edip erkek arkadaşı olduğunu belirtti. peki dedik kapattık. bundan sonrasında dikkat ettim erkek arkadaşı yok gibiydi. arada bana bakıyordu yine. belki cesaret edemedi o yüzden yalan söyledi diyerek kendi kendime karar verdim bundan sonrasında. artık sonuna kadar onu sevmeye devam edecektim, ondan başkasını sevmem mümkün değildi. bu süreçte aynı işyerinde çalışmaya devam ettik mesafeli bir şekilde. başka iş fırsatı aramadım ve çıksa da değerlendirmedim. sırf ondan uzak kalmamak için. ben onu sevmeye hep devam ettim. böyle böyle yıllar geçti. bir müddet sonra bakmaya başladı artık o da. sanki oluyor gibiydi. 2013 yılındaydı bunu hissettiğimde. hele şu maddi sıkıntılar bitsin teklif edecektim tekrar. ama arkadaş kızı görünce nutkum tutuluyor. nasıl teklif etsem ya yine reddederse. yine reddederse bu sefer ne yaparım. bugün bakmadı bugün teklif etmeyeyim. ertesi gün baktı ama nasıl yapsam? pazartesi kesin konuşacağım, yok salı, çarşamba, perşembe cuma derken hafta bitti. böyle böyle yıllar geçti. nasıl geçti arkadaş ben anlamadım. artık o da gözümün içine bakıyor, son derece nazik. ama bir fırsat gelmiyor ki nasıl yapsak. en sonunda telefon numarasını aldım e-mailinden. mesaj mı çeksem, arasam mı? yok en iyisi yüzyüze konuşmak derken aylar sonra en sonunda bir mesaj attım bugün. bir kahve içmeyi teklif ettim. akşama kadar cevap gelmedi. arkadaş nasıl olur? bu kız dünyalar iyisi bir kız, bir cevap verirdi muhakkak. numara mı yanlış acaba diye akşama kadar kafayı yedim. akşam saatlerinde tekrar mesaj attım. "lütfen bu konuyu kapatalım" diye cevap verdi. ya ben şimdi ne yapacağım dostlar? hayalimdeki kız, hergün düşünmekten saçlarımı ağarttığım kız, yıllar yılı bitmeyen bir aşkla aşık olduğum kız, bir ümitle hep beklediğim kız, bir cümle ile kesti attı her şeyi. ne kadar üzgün, kırgın, bedbaht hissediyorum anlatamam. hakikaten ben şimdi ne yapacağım?
1 entry daha