şükela:  tümü | bugün
4 entry daha
  • louis malle'in auteurlüğünden en çok nasibini almış filmlerdendir, zira daha önce kendisinden bahsetmiş olduğu/kullanmış olduğu bir çok öğeyi, fransa'nın 2. dünya savaşı'ndaki hatasının disiplinsizlik olması repliğinden tutun, işbirlikçi çaresizlerden devam edin, annesiyle abilerinden daha yakın bir ilişkide olan çocuğa, toparlayıp, güzelleyip, arındırıp, yeniden ama kusursuzlaştırılmış haliyle sunmuştur bu filmde yönetmen. müzikten başlayarak ilişkisiz bir noktadan konuya gireyim izninizle. müzik kullanımı(özelde klasik) çok üstündür. her ne kadar "playback" olsa da çok içten bir sahneye sahiptir bu eksende. iki "ayrık" çocuğun müziği paylaştıkları bir sahneye bağlanır müzik öğesi. ve ikisinin dili bir olur bu noktada. işte böyle de asıl konuya girdik. bu iki çocuğun iktidar kavgası ise anlamsızlanmıştır. malle bu rekabetin anlamsı olduğunu, arındırmanın anlamsız olduğunu, güzelliğin bu iki çocuktan yahudi olmayanda değil, bu iki çocuk "arasında" olduğunu hepimiz gibi bilmektedir. bu ana tümce üzerinden aile ilişkilerini, savaşa koşullarını, dini eğitimi ve çocukluğun masumluğunu hatta daha nicelerini, nitelerini alır ve mallesk bir dille anlatır. ancak bu filmi izleyince anlaşılıyor louis malle'in ayrıksılığı, onu da eklemeliyim. çünkü bu yönetmen diğerlerinden farklı olarak(özellikle ayrım değil fark), varoluşun bizim de kabul ettiğimiz/herkesin kabul ettiği parçaları üzerinden(yokolmak, sevgi duymak/duyamamak, anlamamak gibi) virüs gibi işleyen kişileri ile bize bir çeşit ders verdirir. kendi kendimize. o yüzden iyidir au revoir les enfants, o yüzden güçlüdür.
13 entry daha