şükela:  tümü | bugün
12 entry daha
  • bastan sona usenmeden yazılası edip cansever siiri;

    " varsın her sey sonraya kalsın
    sonraya, en sonraya
    sozgelimi iki bin altı yuz kırk bir mil. bir papatya ne kadar uzagı gorebilirse
    o kadar yakın kalplerimiz birbirine
    olu bir denizi bile bir tartısmaya cevirdik
    kayaları tas devrine gore olctuk bictik
    kalemlerimizi kesilmis cicek sapları gibi attık
    kapıları acarken birbirimize agladık

    (ne kadar çok severmişiz birbirimizi
    sahi ne kadar çok severmişiz
    yıllarca, yüzyıllarca öpüştük
    sigaralar tuttuk, içkilerin en iyisini sunduk
    istersen bu gece burada kal, dedik
    sağlığımızı sorduk, bir sürü ilaç adları saydık
    sık sık görüşelim, olmaz mı, dedik
    iyi bildiğimiz ne varsa yaptık, ayrıldık
    ortada
    her zamanki gibi bir karanfil kaldı.)

    kosedeki tutuncu silaha cevirdi sigaralarını
    odemesi cok guc sigaralara
    manav yarı anlamlı guldu biz gecerken
    eriklerden, cileklerden, o canım kirazlardan bile utanmadan
    hani o cocukluk kupesi olan kirazlardan
    hani rengi icimize gore degisen: mor, mavi, pembe, sarı
    ilk defa merhaba dedi bir balıkcı
    cırparaktan elindeki suyu olgun bizlere
    sigarası dudagında: merhaba!

    ya peki biz ne dedik, ne dedik
    yoldaki bir tası soyle bir kenara koyduk
    yakamıza rastgele bir cicek ilistirdik
    su satılan dukkanlara baktık, yuzumuz cam cam ısıdı
    ve leylak kokuları gibi kendi kokumuza uzandık
    koseyi donduk, butun koseleri hızla donduk
    su birikintilerinin agaclandıgı eski bir sokagın tarihinde
    soyle yazdı:
    her sey sonraya kaldı.

    ey ayaklarımızın dibindeki yoksul gul
    golgesi yureklerimizin
    ofkemiz sevgiye benziyor simdi, sevgimiz ofkeye
    ve tartısmaya cevirdigimiz deniz oluler bırakıyor
    cıplak oluler
    birbirine kenetlenmis copler halinde.

    bir otobuse biniyoruz, sahiden biniyor muyuz
    soyle, nerde ' goge bakma durakları ', nerde
    birinin elinde gazete ve sut
    gazete mi, evet gazete
    butun mansetler tutsaklıgı ve yenilgiyi cagrıstırıyor
    paramızı veriyoruz, ustunu alıyoruz, bozuk paralar
    cebimizde nikel
    cebimizde sarılmıs oluler halinde.

    her sey bir hızlı adım olmamaya
    ama gun gibi taze bir umut gozlerimizde
    saatlerimize bakıyoruz hic yoktan
    cok uzaklara bakmaktır, diyoruz, durmadan saate bakmak
    yemyesil bir su takılıyor akrebe, bir cavlan
    yuzu akide gibi parlayan bir gun takılıyor yelkovana
    anılardan anılardan coktan vazgectik

    yasadıgımız bugun nasıl
    guzelligimiz hangi guzellik.

    biliyor muyuz, hayır, bilmiyoruz da
    acılarımızdan bir yaz kurduk onarıyoruz
    belki bir hazırlık bu baska yazlara
    yakın yazlara, uzak yazlara
    cunku her sey eskiye kaldı, anılar bile
    her sey, ama her sey eskiye kaldı
    vakit yok bir daha yemyesil eylul tramvaylarına. "
6 entry daha