şükela:  tümü | bugün
3 entry daha
  • üniversitelerin rehberlik ve psikolojik danışmanlık bölümlerinden mezun kimselerin mesleğidir. memur zihniyetiyle yapılmaması gereken, az para kazanılsa da (devlet okullarında çalışanlar için) mesleki anlamda büyük tatmin sağlayan bir iştir. hümanizmaya inanan, aydınlanmacı, çocukları seven, idealist, öğrenmekten, hepsinin de ötesinde diyalogdan hoşlanan insanların yapması gereken bir iştir.
    gözlemlediğim kadarıyla memleketimizde biyolojik temelli öğrenme problemlerinden öte, daha çok depresyon, anksiyete, saldırganlık gibi psikolojik bozukluklarla karşılaşırlar. istismarın, tacizin, türlü ekonomik ve sosyal baskıların hırpaladığı çocukların yaralarını sarmaya çalışırlar. iyi bir rehber öğretmen, bunu psikologluk oynayarak değil, öncelikle çocuğun koşullarını elinden geldiğince düzelterek başarmaya çalışır.
    mesleğim değil fakat babamın mesleği, o yüzden atıyorum ve tutuyorum efendim. ama kendimi bildim bileli gözlediğim şudur ki, bu memlekette çocuklara ve gençlere zerrece değer verilmez. okulda, evde, mahallede türlü işkenceye maruz kalır çocuklar. dayak olağandır, tehdit sıradandır. namus diyince akan suların durduğu bu memlekette, çocuklara karşı işlenen cinsel suçlar maalesef vaka-i adiyedendir. bunlarla da bitmez; ailesinin binbir güçlükle okula yolladığı çocuktan bilmemne parası almaya çalışıp, alamayınca da türlü rezillik yapan okul yöneticileri, lise kapılarına dizilip uyuşturucu satan karaktersizler gani ganidir. buradan, gözleri iyice görmez oluncaya dek okulda, milli eğitimde, adliyede ve sokakta çocukları için yıllar boyunca don kişotluk yapan babamın gözlerinden hasretle öpeyor; meslek erbabı tüm güzel insanlara da, gazanız mübarek olsun diyorum.
127 entry daha