şükela:  tümü | bugün
2 entry daha
  • muhtemel bir travmaya bağlı geliştiğini düşünüyorum bu unutma türünün.

    aslında bir nevi beynin savunma mekanizması olarak ortaya çıkabilir.
    2002 yılında annemi kaybettiğim akşam ağlayarak uyuyakaldım ve ondan sonraki zaman zarfında ne zaman üzülsem aynı şekilde uyudum hep ve ertesi güne o duygunun yokluğuyla uyandım.

    elbette unutmuyorsunuz ve özlüyorsunuz ancak sanki hiçbir şey olmamış gibi hayatınıza devam edebiliyorsunuz.

    ben bu durumu hep epizodik hafızamın zayıflığına bağlamıştım lakin bu teori kendi açımdan daha uygun bir tanı.
1 entry daha