şükela:  tümü | bugün
3 entry daha
  • özetle, olay örgüsünün(unutma) tamamen mantiksal cercevede gelistigini, gelisebilecegini öne süren psikanaliz kurami.

    fakat bilincalti olgu veya sanisinin saptirilmasi, bu denli mantiksal düzeyde incelenmesi hayli sasirtici olmus.
    öyle ki unutma fikri, dogrudan insan bilinci ile etkileserek ortaya cikar. bilincinizde daha önce kabul ettiginiz herhangi bir sey veya eylem hakkinda kanaat degistirmek mümkün olsa da, bir zamanlar var oldugunu, yasandigini yadsimak neredeyse imkansizdir. ya imkansizdir, ya da cok keskin bir zihin gerektirir, ki bu cok nadir bulunur. dolayisiyla bilincaltinizda mutlak bir otorite saglayamazsiniz. uzerine uygulayacaginiz baskilarla unutturmak söyle dursun, unutmak istediginiz seyi bilincinize daha da yaklastirirsiniz.
    anlar, hatiralar veya olaylarin akibeti ve onlarin uzerinde yapacaginiz degisiklikler icin epizodik hafiza kontrolü cok daha uygundur.
    bu sebeple hangi acidan bakilirsa bakilsin, bilinc ve dislileri hakkinda pesin hükümlere varmak saglikli degildir. cünkü bilinc, sanrisal tehlikeler ve yanilsamalarla cevrelenmis dipsiz bir kuyudur.
    peki nicin?
    nicin, nicin, nicin?
    kuyuya düsen cocuk nicin ölmesin? sorarim size!

    bitti mi? daha dur.

    unutursun ama hatirlamaya mahkumsun.

    bitti.