aynı isimdeki diğer başlıklar:
şükela:  tümü | bugün
38 entry daha
  • oncelikle cuaron’un 91.oscar odul torenlerindeki en iyi yonetmen odulu hayirli olsun, nedenlerine gelecegiz.

    distopik eseri “children of men” ve bizi son yillarin en gercekci uzay filmlerinden biri ile bulusturdugu “gravity” den sonra, cuaron bu kez farkli bir gercegi tokat gibi yuzumuze carpmak icin bes sene beklemis, iyi de etmis.

    film, 1970’lerin meksikasinda dort cocuklu burjuva bir ailenin yasamini ve bir yilda gecirdikleri degisimi, evin hizmetcisi olan cleo’nun gozunden lirik bir dille anlatiyor. ebeveyneler arasindaki gerginlik ve zitlik, parcalanmak uzere olan bir aile, ve evin hizmetcisinin, ailenin dort cocugunu adeta bir “anne” rolu ustelenerek buyutmesi eksenine, cleo’nun erkek arkadasiyla iliskisi ve 70’lerin echeverria meksikasinin da fonu ekleniyor.

    --- spoiler ---

    film oldukca uzun ve sabit kamera ile cekilmis bir sahne ile basliyor, ve cleo’nun gunluk rutinini goruyoruz. garajdaki kopek pisliklerini temizliyor, cocuklari uyandiriyor, kahvaltilarini hazirliyor, okula gonderiyor, okuldan karsiliyor, evi cekip ceviriyor, yemek servisi yapiyor, aksam bile “isim bitti, couklarla tv izleyeyim” bile demesine musade edilmiyor, evin babasina cay goturuyor vs. sabah erken saatlerden gece gec saatlere kadar kosusturan bir profil ciziyor.

    evin babasinin bir haftalik bir is gezisi icin quebec’e gitmesiyle, kaotik gunler basliyor. adam is gezisinden donmuyor ve evi terk ediyor, ayni donemde cleo erkek arkadasindan hamile kaliyor. ancak annenin kibri ve umursamazligi zirve yapiyor, cleo hamile olmasina karsin evin hanimindan bir nevi hic merhamet goremiyor, hastaneden doktorun “yorulmaman lazim, dinlenmelisin” demesine ragmen, sofia, o esnada kocasindan haner almak icin bir doktorla konusuyor, ve neredeyse hamileliginin son donemine kadar cleo evdeki her isi buyuk bir fedakarlikla yapmaya devam ediyor.

    65 mm’de cekilen film, bu ve benzer formatta cekilen her film gibi muthis bir teknik detay sunuyor. kamera bir iki sahne disinda hicbir sekilde iceri dogru girmiyor veya disa dogru cikmiyor. genellikle sabit veya x ekseninde hareket ediyor (sinemaya gidis sahneleri ve evin anneannesi ile bebek karyolasi bakmaya gittikleri sahneler gibi) bu nedenle cuaron, biz seyircileri hemen her sahneden gozlem yapmaya itiyor, ve sahneler ne kadar aci verirse versin mudahale edemiyorsunuz, cuaron sanki tum olan bitene “seyirci” kalmanizi istiyor.

    basta cocuklarin olmak uzere karakterlerin kamera ile uyumu inanilmaz, ev ici cekimlerinde ozellikle de distan ice girerken veya ust kattaki hareketli cekimlerde, kameranin karakterlerin temposu ile senkronizasyonunu dikaktle inceleyin derim. filmin sonlarindaki deniz sahnesindeki yatay cekim de bence oldukca basarili, bungalowlardan baslayarak, denizin 20-30 metre icine girmesi finaline yakisti, ki bu sahneyi, cleo’nun hizasindan da , cocuklarin hizasindan da cekebilirdi, ama genis acidan cekilmesi ve cleo’nun yuzme bilmemesine ragmen dalgalarin icinden cocuklara ulasmasini, en etkili ancak o sekilde gosterebilirdi, bu sekilde hem cleo'nun yuzundeki ifadeyi, hem de cocuklarin bir turlu kadraja giremiyisini gorduk. (ayrica bungalowlarden donerken , cleo’nun ve cocuklarin araba camindan disari bakmasi da “y tu mamá también”e guzel bir gondermeyi, gozumuzden kacmadi

    filmin her sahnesi sanki kendi icinde farkli bir film gibi, cuaron zengin iceriklere, detaylara ve gorsel sembolizme o kadar cok sey sigdirmis ki, hepsini ozumsemek istiyorsunuz. evin calisani ve ev halki arasindaki simbiyotik iliskiyi muthis bir humanizm ile bezemis cuaron, bunu da cocuklugunun gectigi mahalleyi, evi, komsularini oldukca yalin ve lirik bir dille anlatmis (filmde neredeyse hic muzik yok, araba sahnelerinde radyoda calan ve sokaktan gecen bandolar disinda)

    kucuklugunde yonetmen veya astronot olmak isteyen cuaron gravity’de zaten rustunu ispatlamisti, ancak, filmde, yilbasi icin gittikleri ciftlikte evin en kucugu pepe’nin surekli astronot kiyafetiyle dolasmasi ve kuzenleri beto onlari ziyarete geldiginde “marooned” adli bilimkurgu filmine gitmeleri, cocukluguna bir saygi durusuydu bence, eyvallah.

    son bir not ; ben acikcasi goruntu yonetmenliginde “children of men” ve “gravity” de beraber calistigi ve arka arkaya uc goruntu yonetmeni oskari alan tek kisi olan,ayni zamanda da yakin arkadasi emanuel lubezki ile calismasini isterdim, bir tik daha iyi bir is cikabilirdi ama cuaron, hem senaristligini hem yonetmenligini hem de goruntu yonetmenligini kendisi ustlenmis.cani sagolsun.

    (filmin siyah beyaz olmasiyla terim ise su ; filmde karakterler ve hayatlar arasinda muthis bir kontrast var, dogum-olum , kibir-humanizm, burjuvazi-isci sinifi gibi,cuaron bu ogelere vurgu yapmak ve ek olarak cocukluk anilari oldugundan da bu sekilde bir yol izlemis olabilir. ayrica surekli garajda dolanan ve hic disari cikarilmayan kopek ve kafesteki kuslar, sofia'nin bir gece sarhos sekilde geldiginde, celo'ya soyledigi "biz kadinlar hep yalniziz" soylemiyle de bir metafor olsuturuyor. antonio ve fermin ne kadar ozgurse, sofia ve cleo da o kadar tutsak, tipki evin hayvanlari gibi)

    ez cumle; cuaron yonetmenlik alaninda tek kelimeyle ötturmus, ilk cumlemi tekrarlayayim, en iyi yonetmen oscari hayirli olsun, en iyi film icin adaylar biraz daha zorlu. yalitza aparicio da bence muthis oynamis, lady gaga ve “the wife” ile favorim olan glenn close varken odul belki cok zor ama ben kesinlikle aday olacagini dusunuyorum, bir insanin oynadigi ilk sinema filminde oscar aday olmasi da muazzam basari.

    tanim; cuaron’un gravity ile birlikte en iyi filmi

    --- spoiler ---

    ızleyin, izlettirin.
603 entry daha