şükela:  tümü | bugün
319 entry daha
  • 5. sezon 12. bölümün son sahnesinde diane, bojack’i rehabilitasyon merkezine götürmüştür. kapının önündedirler. bojack halen tedavi olup olmamak arasında kararsızdır.

    bojack: neden bana bu kadar iyi davrandığını anlayamıyorum. hakkımda bildiklerine, seni soktuğum boktan durumlara rağmen.

    diane: lisedeyken bir arkadaşım vardı. abby. o benim tek arkadaşımdı ve her şeyi birlikte yapardık. ta ki havalı çocuklar tarafından kabul edilip bana çabucak sırtını dönene dek. hakkımda bildiği tüm sırları, tüm zafiyetlerimi kullanmıştı. tüm ikinci yılım boyunca beni perişan etmişti. ama sonra o yaz annesi gerçekten kötü hastalanınca ve tüm havalı arkadaşları martha’s vineyard’a tatile gidince onun yanında oldum.

    bojack: neden?

    diane: çünkü ben bir aptalım. ve o abby’ydi. ondan nefret etmiştim. onu asla affetmeyeceğim ama bana ihtiyacı vardı. en iyi arkadaşımdı ve onu seviyordum. şimdi de sen buradasın. senden nefret ediyorum ama sen benim en iyi arkadaşımsın ve bana ihtiyacın var.

    diane, abby’yi sevdiği için ona her zaman iyilik yaptığını söyler ama bojack’e de onu sevdiği için her zaman iyilik yaptığını söyleyemez. bu hikayeyle ima eder. bojack’e ihtiyacı olduğunu ve en iyi arkadaşı olduğunu söyledikten sonra seni seviyorum diyemez. bojack ise diane’in bu hikayesini tam olarak anlamaz. derin nefes alır ve rehabilitasyon merkezine birkaç adım atar. diane “ne söyleyeceğini biliyor musun?” der. bojack’ten tepki alamayınca “pratik yapmak ister misin?” diye alakasız bir soru sorar. bojack ise rehabilitasyon merkezinde ne söyleyeceğinden bahseder.

    duygularımızı açıkça söylemekte çok zorlanırız. oysa itiraf edince her şey çok kolaylaşır. hiç sevmediğimiz birine, sırf onla yatmak için onu sevdiğimizi ve onun çok değerli biri olduğuna dair bir ton iltifat ederiz ve ona hayranmış gibi bakarız. muhteşem olduğunu düşündüğümüz ve onu tanımak için kırk takla atacağımız kişilerde ise durum değişir. sevgimizin değeri düşmesin diye seni seviyorum demek için bile uygun anı bekleriz. duygularımızı açığa vurmakta zorlanırız. bu sebeple diane gibi ima ederiz. oysa mr. peanutbutter bu konuda aşmıştır. hayattan herhangi bir beklentisi olmadan duygularını ve hislerini açığa vurunca hayatını her zaman daha iyi yaşamıştır.
843 entry daha

hesabın var mı? giriş yap