şükela:  tümü | bugün
1 entry daha
  • hakkıyla sevilme veya sevilmeme* riskine seven kendisi değer. sevilenin hiçbir zaman değme görevi olmamıştır. o sayede bazıları değme değersizi sever, sevgisiyle kuşatır, sevilenin altında inlediği halde kendisi parlar. sonunu düşünen kahraman olamaz, sevileni hesabeden sevemez. sevilenin seven kadar parlak olması sadece ve sadece şanstır, olduysa ne ala, alacak veya hak değildir. alacak veya hak peşinde koşan seven değil yahudidir. o sevilenin değersizliğinde kendi sevme yetersizliklerinden şikayetleniyor sayılır. her çağda sevgiaşk vardır, hiçbir çağ bunlardan yoksun kalmaz, çünkü her çağın değişimi içinde andığımız mutlaklıklar yaşamak için bir kaya çatlağı bulup filizlenebilmektedir. en üstünümüz belki aptal aşıklardır. şimdi, didişken aşık veya seven-sevilen formu en iyisidir diyemem.

    (bkz: didişmek/@ibisile)