şükela:  tümü | bugün
15 entry daha
  • açilin, evli ve cocuklu biri olarak haftasonu gezmesinden yaziyorum.

    bende bi sipa var 10 aylik, essek oglu essek cok tatli olmasina ve onu cok sevmeme ragmen o kadar yoruyor ki. ben evde son derece tembel bir insanim, isten eve geldigimde bu tirrek'i annesi kucagima birakiveriyor. annesi de hakli, o da aksama kadaf ugrasiyor.

    problem surda aslinda, bizim annelerimiz maharetli kadinlardi, evi tek baslarina cekip cevirirler ve kocalarina cevresine bu konuda kendilerini gostermek isterlerdi. kimse ev isinden anlamayan beceriksiz bir kadin olmak istemez, zira evde kalacagindan korkardi.

    simdiki kadinlarin hedefi evde kalma korkusu degil, kariyer. dolayisiyla odaklarinda ev isleri, cocuk buyutmek yok, boyle kodlanmamis. dolayisiyla daha ilk cocukta bas edemez hale geliyorlar. biz, yani annesi maharat erkekler de, evde camis gibi yatmayi ogrenmis erkekler olarak, aksam isten eve gelince kucagimiza atilan cocuklari gorunce kimyamiz bozuluyor.

    inanin haftasonu olsun istemiyorum, cunku haftasonu sirf cocuk bakiyorum. esimi ve cocugumu gezdirmek bana zul gelir oldu, zira gezecegin yer aileye uygun olmali. bu da bana gore degil, beni sikiyor.

    iki disari cikalim diyoruz, acaba cocuk aglar mi, karni mi acikir, gunes mi carpar soguk mu carpar derdinden kendimize odaklanamiyoruz. budur somurtmamizin sebebi.
116 entry daha