şükela:  tümü | bugün
3 entry daha
  • eric rohmer'in dört mevsim serisinin conte de printemps'tan sonraki, ikinci filmi. baştan beri rohmer'in ilk filmde olduğu gibi belirli bir felsefeyi ikili soyut ilişkilere uyguladığını; felicie'nin, çocuğunun babasını arzunun kayıp nesnesi (bkz: objet petit a) haline getirdiğini, kayıp olanın kendisini değil, aramaktan vazgeçmemeye ama asla bulmak da istememeye arzu duyduğunu düşündüm.

    --- spoiler ---

    aslında olay allah'ın sevdiği kula eşeği kaybettirip buldurması şeklinde cereyan ediyormuş.* elbette göndermeler yok değil. shakespeare'in filmle aynı isimli kış masalı oyununun sonunu izliyoruz filmde. oyun kış mevsiminde geçse de sonunda baharı simgelemektedir; özetle asıl karakterimiz, ölü sandığı eşinin heykelinin canlanmasına tanık olmaktadır. kütüphaneci erkek arkadaşı da, oyun sonrasında ise heykelin canlanmasının sihirli olup olmadığı konusunda tereddüt edince felicie "onu inanç yaşama döndürüyor" diyor. oyunda gerçekten de kralın eşi, kayıp olan çocuğunun dönmesini yıllarca beklemiştir; dönünce de yeniden doğmuştur, daha doğrusu doğmaya karar vermiştir. felicie de, seçmek zorunda olmadığının, yalnızca kendisine ait olduğunun farkına varınca kış kendini yeni bir başlangıca bırakıyor.

    --- spoiler ---
1 entry daha