149570 entry daha
  • kafayı yemek üzereyim... hayatımda tartışıp arayı açmadığım kimse kalmadı. önce en samimi arkadaşlarımdan koptum. sonra akrabalarımdan uzaklaştım, şimdi ailemle büyük kavgalar ediyorum.

    hiç istemediğim bir bölümü okudum, bir şekilde severim umuduyla. 4 sene oldu mezun olalı ne iş buldum; ne hayatımı düzene sokabildim... param yok, konuşacağım kimsem yok.

    tamam her şeyi doğru yapmadım belki ama hiç sevenim, değer verenim yokmuş.. herkes kaçtı benden. 1 tane bile arkadaşı kalmaz mı insanın? vay be.

    psikologdan psikiyatriste koşturuyorum. içmediğim antidepresan türü kalmadı herhalde. hiç biri bir boka yaramıyor. intihar etmeye en çok yaklaştığım günlerdeyim. annem var sadece. ona bir şey olsa 1 dakika durmam bu dünyada.

    ilgi çekmek için yazmıyorum. o kadar konuşacak kimsem yok ki bunları en azından yazıya dökmek istedim.

    bu dünya o kadar boktan bir yer ki. normal bir insan gibi olmak için artık çaba bile göstermeye gerek görmüyorum, nasıl olsa "şans" denen olgu kimine cenneti; kimine cehennemi yaşatıyor burada.

    yoruldum.
13758 entry daha