şükela:  tümü | bugün
67 entry daha
  • sevisecekler diye okuldan yeni yeni tanistiginiz bir cifte anahta verilir.

    sonra akşam olur eve gelirsiniz, yuh be dersiniz ne tertipli sevişmeymiş bu her yer aynı düpdüzgün dersiniz. sonra kapı çalınır. ilgili çift kaşınızda, gülerek eve girerler. heralde lokantaya falan gittiler, bende kalmaya karar verdiler diye düşünürsünüz. sonra hikayeyi anlatmaya başlarlar.

    çoçuk anahtarla kapıyı zorlaya zorlaya açar içeri girerler, yeni bir çift oldukları için gözleri etrafı görmez işe girişirler, 3-4 saat sonra evden çıkmaya karar verirler. tam kapıya çıkarlar ki elde anahtar şaşkın şakın bakan birisiyle karşılaşırlar.

    yani bizim yeni çift o aceleyle bir üstteki dairenin kapısını açmaya uğraşır ve o azimle açarlar, sonrada birkaç kere geldiği evin aynı ev olup olmadığını anlayamayacak bir aceleyle işe girişirler. allahtan ev sahibi de bekar okumuş bir insan önce şaşkınlıktan ne yapacağını şaşırmış ama muhtemelen bu iki temiz yüzlü kalın cam gözlüklü çiftin doğru söylediğine ikna olup epey bir gülmüş. neyse bizimkiler bir utançla kendilerini sokağa atmışlar ama bu olayı söylemek içinde bir kafede beklemişler (yoktu o zamanlar cep mep, abi kapıyı açmıyor diyebilsinler). neyseki üst komşu erken gelmemiş. o utanmayla cinsel hayatları sakatlanırdı valla..

    ama şimdi evli ve çoçuk sahibi bu efendi çiftin kendilerinden beklenmeyen bu kapı açma ve evi tanımama azimleri her buluşmada anlatılır , kadın olanın "ulan zamanında kapıları kırıyordun şimdi ossura ossura uyuyorsun" demesine erkek olanın "ama canım.." savunmasına bol bol gülünür.
1141 entry daha