şükela:  tümü | bugün
3 entry daha
  • doom metal tarzının birkaç alt kolundan birisidir ve en popüler olanıdır.

    doom/death metal'in temelinde; yapıca iki zıt kardeşin bir potada eritilmesi yatar. death metal hıza ve tekniğe önem veren, agresif ve yüksek tempolu bir müziktir. doom metal ise duygusal açıdan yoğun yapısını ağır ve yavaş melodilerle örerek ve müzik içinde atmosfer yaratımına odaklanarak sunar. bu iki türün birleşimi ise, death metal'in sert vokalleriyle, doom metal'in yavaş tempoda müziğini bir araya getirir. şarkı sözleri, müziğin yapısıyla paralel olarak hüzün, depresyon, korku, ölüm, öfke, din ve aşk konularını ele alır.

    bu noktada doom metal'in kökenleriyle ilgili kısa bilgilendirme yapmak faydalı olacaktır. doom metal, doğrudan black sabbath'ın erken dönem işlerinden ilham almış bir tarzdır. heavy metal'i başlatan black sabbath şarkısı, aynı zamanda ilk doom metal şarkısıdır. yetmişli yıllarda pentagram, st. vitus, witchfinder general, trouble gibi grupların çeşitli örneklerini verdiği doom metal tarzının kaderi, 1986'da isveçli candlemass grubunun debut albümü epicus doomicus metallicus ile değişir. dönemdaş gruplarının tersine ağır ve yavaş bir müzik yapısını operatik vokallerle sunan candlemass, debut albümünün ardından gelen nightfall ve ancient dreams albümleri ile dikkatler fazlasıyla üstüne çeker.

    öbür yanda seksenler metalinin en devrimci gruplarından birisi olan ve doksanlı yıllarda oluşacak yeni alt tarzların temelini atan celtic frost to mega therion ve into the pandemonium albümlerinde işlediği taze fikirlerle doom/death metal gruplarına el vermiştir.

    üstte belirtilen gruplara göre daha arkaplanda kalan amerikalı dream death, 1987 yılında yayınlanan journey into misery albümünde thrash metal ve death metal kırması bir müzikal yapıyı geleneksel doom metal etkileri ile sunmuştur.

    doom/death metal tarzının ilk örnekleri winter'ın into darkness, disembowelment'in transcendence into the peripheral, paradise lost'un lost paradise, my dying bride'ın as the flower withers ve anathema'nın serenades albümleri olarak sıralanabilir. bu albümlerde, death metal ve doom metal arasında hala bir denge noktası arandığı dikkatleri çeker. yani grupların müziğinde hala yoğun bir death metal etkisi bulunmaktadır fakat yeni tarzın doğum sancıları da görülmektedir.

    türün en önemli üç grubu olan paradise lost, my dying bride ve anathema'nın ikinci albümleri itibariyle daha oturmuş bir müzik yapısını benimsemeye başlamışlardır. paradise lost, gothic ile hem türe önemli bir eser kazandırmış, hem de gothic metal türünün ilk kıvılcımını çakmıştır. my dying bride, turn loose the swans albümüyle; anathema ise pentecost iii ve the silent enigma albümleriyle türe önemli eserler kazandırmışlardır.

    türün yer altı piyasada başarılı şekilde yayılması, özellikle avrupa kıtasında birçok doom/death metal grubunun oluşmasına ya da türe geçiş yapmasına ön ayak olur. ilk albümünde death metal yapan isveçli tiamat, 1991'de yayınlanan the astral sleep ile doom/death metal tarzına yakın durmaya başlar ve ardından clouds ve wildhoney gibi önemli albümler yayınlar. finlandiyalı amorphis'in ilk dönem albümleri the karelian isthmus ve tales from the thousand lakes doom/death metal kategorisinde değerlendirilmektedir. katatonia, 1996 tarihli brave murder day albümüyle türün en başarılı işlerinden birisini yapmıştır. hollandalı the gathering, anneke van giersbergen gruba dahil olmadan önce yayınlanan always... ve almost a dance albümlerinde doom/death metal icra etmiştir. orphaned land'in 1994 yılında yayınlanan ilk albümü sahara doom/death metal tarzıyla yoğun şekilde etkileşmektedir. karşı yakada ise novembers doom, ağır ve karanlık müzikleri ile amerika kıtasının öne çıkan doom/death metal temsilcisi olmuştur.

    doom/death metal, doom metal'in bir alt kolu olmasının yanında, farklı alt tarzların oluşumunda da önemli rol oynamıştır. thergothon, funeral, shape of despair ve mournful congregation gibi grupların icra ettiği funeral doom metal tarzı bu alt tarzlardan birisidir. gothic metal, celtic frost ve paradise lost'un önderliğini yaptığı ve yine doom/death metal'den kaynağını almış ayrı bir tarzdır. gothic-doom metal, melodic doom/death metal gibi alt ayrımlara gidilerek işin iyice suyu da çıkarılabilir.

    doom/death metal gruplarının tarz değişikliklerine gitmesi gibi ilginç bir ekol vardır. paradise lost 1993 yılında çıkardığı icon albümüyle müziğindeki death metal iskeletini bırakmış, 1996 yılında yayınlanan one second ile keskin bir tarz değişimine gitmiştir. ardından gelen synth-pop/electronica etkileşimli host ve alternative rock'a yakınsayan believe in nothing albümleri, grubun eski hayranları ile arasına mesafe koymuştur. paradise lost'un tekrar eski günlerine dönme süreci 2015 yılında yayınlanan the plague within ve 2017 yılında yayınlanan medusa albümleri ile tamamlanır ve grup doom/death metal çizgisini yeniden benimser.

    anathema, the silent enigma albümünden sonra yayınladığı 1996 tarihli eternity ile death metal etkilerini tamamen bırakır ve müziğini geleneksel doom metal sularına çeker. devamında yayınlanan albümlerde gitgide metal müzik etkisi azalacak ve grup alternative rock/progressive rock kırması bir müzikal yapı içerisinde gidip gelmeye başlayacaktır. doom/death metal'in öncü grupları içerisinde başladığı noktadan en uzakta olan grup anathema'dır.

    my dying bride, tarz değişimini doksanlı yılların ortasında dener. önce 1995 tarihli the angel and the dark river albümünde death metal etkileri ve brutal vokali terkederler. 1998 yılında yayınlanan 34.788%...complete grubun en deneysel ve farklı işidir. fakat albüm hayranlardan olumlu tepki almadığı için grup tekrar alışageldik çizgisine döner.

    katatonia, tiamat ve amorphis gibi önemli gruplar da doksanların sonuna doğru müziklerini doom/death metal kalıplarından çıkarıp, daha kolay dinlenen müzikal yapıları benimserler. katatonia müziğine alternatif etkiler katarken, tiamat gothic metal tarzına yakınlaşır.

    daylight dies, saturnus, celestial season, draconian, october tide, swallow the sun, mourning beloveth, paramaecium, agalloch gibi gruplar türün öne çıkan diğer grupları arasında gösterilebilir.

    doom/death metal'in anathema, my dying bride ve paradise lost üçlüsünün popülaritesi sebebiyle türkiye'de en sevilen doom metal tarzı olduğunu söyleyebiliriz. buna rağmen anathema ve katatonia dışında doom/death metal orijinli gruplar pek ülkemize uğramamaktadır. paradise lost, my dying bride ve tiamat ülkemizde ikişer kez konser vermişlerdir. önümüzdeki aylarda ise saturnus istanbul'da bir konser verecek. novembers doom, swallow the sun, draconian gibi farklı isimleri henüz canlı izleme şansına erişemedik. umuyorum ki bu grupları da ülkemizde ilerleyen dönemlerde görür ve toplu olarak ağlarız.

    batının arabesk tarzlarından birisi olan doom/death metal'i dilimiz döndüğünce sizlere anlatmaya çalıştık. sağlıcakla kalın.