şükela:  tümü | bugün
9 entry daha
  • 4 saat gibi surede okunulup bitirilebilecek bir polisiye roman. beyoglu rapsodisinin tersine ahmet umit bu romanda daha fazla sey anlatiyor. daha yurdum olaylari, gecmisle yuzlesmeler mevcut. karakterlerden 1-2 tanesi haric hepsi gayet basarili cizilmis. ozellikle ruya kisimlari ayri bir tat katiyor. baslangicindan itibaren bir sekilde romana ortak oluyorsunuz, bunun baslica sebebi birinci tekil kisinin agzindan anlatim. kafasindan gecenleri anlamamizi istiyor, celiskileri, asklarini, umutsuzlugunu.

    200. sayfaya gelindiginde fazlaca bu tur'e asikar olanlar icin pekte surpriz olmayan bir sonun varligini hissedebilir hatta bu sonun ne oldugunu tahmin edebilirsiniz, en buyuk eksisi bu olsa gerek. sonun bilinebilmesi daha dogrusu tahmin edilebilir olmasi yine de okuma kismini etkilemiyor. baska bir seyler cikabileceginin umudunu vermeye devam ediyor. cikmiyor pek bir sey o ayri mesele.
    en guzel yanlarindan birisi bulmacalar cozulurken okuru icine alabilmesi ve bir seyler gizlememesi. agatha christie romanlarinda bolca uygulanan gizli kanitlar bunda yok. kahramanimiz ne biliyorsa bizde onu biliyoruz, iyi betimlemelerle insanlardan tutun mekanlara kadar herseyin bilgisine sahip olabiliyorsunuz.

    bu tarzda yazilan pek turk romani olmadigindan kelli uzerinden cokca vakit gecmis olsa bile okunabilecek bir yapida. sonuc itibariyle gayet guzel bir roman.
99 entry daha