şükela:  tümü | bugün
  • bir edip cansever şiiri. *

    bahçede şezlonga uzanmış
    kitap okuyan adam
    kaldırıyor arada başını kitaptan
    bir lastik hortumun ışıldadığı tarhtaki
    menekşe'nin m'sine bakıyor yalnız -günün kapı arlaığı mavidir-
    o menekşe ki çiçek kavramından kurtulduğu için var
    adam ki sevgi kavramından kaçtığı için mutlu
    denizin bir adam boyu üstü gib erinçli bir de
    şiirin gölgesi olmalı eylül -diyebilirdi-
    şiir okumam ki diyor karısı
    sırtını duvara dayamış gökteki bir uçağuın yaldızlı izine bakıyor -yüzünde birbirine benzemeyen 3 ayrı uzaklık-
    ekliyor;biraz daha kessem tırnaklarımı
    güz benim olacak
    kitaba dalıyor adam
    küçük bir ot koparıyor kadın
    ben buradan görmeiyorum,masamdan,otun cisini yani
    iyi günler diliyorum onlara uzaktan
    ve yalnızlığa değğin çok şey biliyorum
    adamın okuduğu kitap beni kitabım
    okuduğu şiirde işte okuduğunuz bu şiir.