şükela:  tümü | bugün
1373 entry daha
  • sınava çalıştım, atanamadım. kitap yazdım, yayınlanmadı. komiserlik falan desen gözler bozuk düzelttirecek para yok. kreş açayım desen yine para yok. özelde çalışayım desen mecburen yaşadığın ailenin bulunduğu ilçede öyle bir oluşum yok. ücretli öğretmenlik* tabii ki alakasız meslekten insanlar yine doluşmuş. gitsen gidemiyorsun kalsan kalamıyorsun. vakit geçsin hadi sosyal medyaya bakayım. evlenenler, tatile gidenler... içerliyorsun ister istemez. zaten evlenmek istemiyorum diyip gecistiriyorsun ama lan bi tatil iyi gelirdi demeden de duramıyorsun. altında çalışman gereken bakanın seni umursamıyor. devletin umrunda degilsin zaten ki kyk nı öde diyor. stresten adını ilk kez duyduğun hastalıklara yakalanıyorsun. sakalını döküyor. sigara içiyorsun. stres yüzünden bırakamıyorsun ama veresiye defteri de hayli kabarmış. gelmişsin 25 yaşına harçlık istemeye utanıyorsun. arada verilen 50 100 liralar zaten öğrencilik zamanı güzelmiş şimdi gururuna da dokunuyormuş onu fark ediyorsun. her şeyi fark ediyorsun aslında. mesela ailenin bile sana bakışı değişiyormuş işsiz kalınca. bir an önce iş bulsa da gitse bakışlarıyla karşılaşıyorsun. zaten biraz daha bulamazsan bir çıkış yolu bu stres kansere götürecek biliyorsun. ve en kötüsü okul zili duymamak için sabaha kadar oturup akşama kadar uyuyorsun. duyman gereken sesten kaçıyorsun.

    edit: bir çok mesaj aldım. destek mesajlarına çok sevinsem de benimle aynı durumda olanların çokluğu üzdü. umarım bu durumlardan kurtuluruz hepimiz. olumlu biçimde.
46 entry daha