şükela:  tümü | bugün
  • var sanki böyle bi şey. öyle içindesin ama ölmüyorsun, ölmeye bile mecalin yok, şu intihar falan, aslına bakarsanız büyük motivasyon işi, ciddi bir enerji gerektiriyor olmalı, belki de asıl mesele yine bir dil sorunudur, kelimelerin kötüye kullanımı sorunu, çünkü artık depresyon gündelik bir kavram; tevrat * * gibi değil mesela, çocukların bile ağzında depresyon. bir insan,

    bezgin,
    bedbin,
    kederli,
    yaslı,
    hüzünlü,
    efkarlı,
    melankolik
    kasvet içinde... olsa bile onu tek bir kelimeyle etiketliyoruz.

    ben takriben yirmi - otuz senedir kederliyim sebebini tam bilemiyorum ama ölmüyorum da; bir şekilde gündelik hayatı idame ettirebiliyorum, ama belki de asıl sebep oğuz atay ın babasına yazdığı mektupta belirttiği ''... kendimi ifade ve eşya ile münasebetimi tayin ve kainattaki yerimi tespit gibi hususlarda....' ki yetersizliğim olabilir.
    evet, evet asıl sebep pekala da bu olabilir. ya da ne bileyim beyinde yetersiz olarak salgılanan bir hormon da yukarıda sayıp döktüğüm kelimelerden biri hayatını duman etmek için zemin oluşturuyordur.

    depresyon öldürmüyor dedim ama depesifler zaten yaşıyorlar mı diye sormak da lazım
79 entry daha