159682 entry daha
  • buraya bu kadar sık yazıyor olmaktan mutlu değilim; ancak bir tür günlük, iç dökme defteri görevi görmeye başladı burası benim için, iyiden iyiye. kendi kendime konuşmaktan kaçıp, buraya bırakıyorum tortularımı.

    bugün, nedendir bilmem, burası yerine başka bir yerde bırakmayı tercih ettim - pişmân olup da silmem birkaç saat aldı. neden burası daha iyi geliyor, emin değilim; bir yandan kalabalığın içinde kaybolabiliyor oluşu, bir yandan da görüldüğünde -ve de dokunulduğumda- dahi anonim -ve de kısmen dokunulamaz- oluşumu koruyabilmem mi? öyleyse, neden, dokunulma ihtiyâcı duyuyorum, hâlâ; öte yandan, bundan korkuyorsam?.. bu çelişkinin olabilirliğini çoktan kabûllendim de, mantığını hâlâ anlayabilmiş değilim, henüz.

    şöyle yazmıştım:

    "yoruldum. can sıkan kısmı, umursamasını, yanında dinlenebileceğimi umduğum herhangi birinin bunu umursadığından şüpheliyim. hâlâ tamâmen pes etmemiş olmamla, kendimi şaşırtıyorum: bundan iki ay kadar önce, temmuz başlarında, enerjimin tükeneceğini hesaplıyordum, oysaki. bunun daha ne kadar bu şekilde gidebileceğinden ise, emin değilim.

    bir adım, sonra bir adım, sonra bir adım daha... günler, haftalar, aylar bu şekilde geçiyor: sâdece birkaç adım için daha, sabrede sabrede... merâk ediyorum: atabileceğim kaç adım kaldı acabâ? bir yere varabilecek miyim, yoksa yolun orta yerinde düşüp kalacak mıyım?

    kendi kendime, kendim için endişelenir bir hâle büründüm; oysaki, kendim için endişelenme işini başkalarına bırakabilmeliydim. bu da bir çeşit lüksmüş, öğrenmiş oldum. bakalım; daha öğrenebileceğim neler var?"

    gardımı indirdiğim, yüreğime dokunmasını istediğim, hattâ buna ihtiyâcım olan kişilerin çoğu, öyle ya da böyle, kendi hayâtlarında, kendi dertleriyle uğraşagidiyorlar. yapabildiğim tek şey ise, "anlıyorum" diyebilmek; bunu diyemediğimde ise, kişiyle bağlarımın zayıflaması -hattâ kopması- ile sonuçlanıyor olanlar. herkes kendince yardımcı olmaya çalışıyordur belki; öyleyse, niye olamıyorlar? ve gerçekten anlayabiliyorsam, neden, içimde bastırmakta olduğum bir sitem, gittikçe büyümekte?

    belki de sorun, gerçekten, #95109854'te yazdığım gibi, iyileşemeyecek kadar hasta olmamdır; ne yaparsam yapayım, ne yaparlarsa yapsınlar, iyileşemeyecek olmam... ve belki de, yapmam gereken, biraz daha cesur olmaktır; kendimi âzâd edebilmem için - özgür kalabilmek için; eğer bir özüm kalmış ise, hâlâ, tabii.
1460 entry daha