şükela:  tümü | bugün
2363 entry daha
  • bir kara gün, belki de en karası, ama öğrendim ki yıllar geçerken bazı acılar bütün tazeliğiyle duruyormuş hayatta.. geçmedi, geçmiyor, geçmiycek.. bir de yetmezmiş gibi 10 ekime sevinen mahluklarla bezeli..
    her şeye manas destanı gibi entryler yazan ben, bu gece her kelimenin acısında eziliyor, yazamıyor, konuşamıyorum.mazur görüle kelimelerimin kifayetsizliği, yetmiyor kuvvetim, nolur anlayın beni, biz gencecik ömürlerimize iki bin yıllık acılar sırtlamak zoruda kalmış gençleriz.
    ama kendimi yine de yazmak zorunda hissediyorum.
    10 ekim günü bu ülkede barışın, umudun, sevdanın, kardeşliğin sesini şarapnellere boğdular. ve failler yargılanmadan dinmeyecek bizim ne öfkemiz ne de acımız.
    ayrıca 10 ekim bahsinde dahi nefret kusan, vicdan ve insanlık yoksunu, bizlere keşke ölseydiniz diyen ve yezid'in torunu olmayı layıkıyla yerine getiren mahlukları gördükçe benim yüreğim küf tutuyor, midem bulanıyor.
    onlara tek bir sözüm var;
    ey efendiler, ey hükümdar engerekleri, "ey ölüm terzileri" *, sizi "deccal görse el emin sanar kendini."
48 entry daha