şükela:  tümü | bugün
107 entry daha
  • bir çocuğu hayat vaadiyle dünyaya getiren veya ne olursa olsun yanında olacağına, kol kanat gereceğine söz veren insanlara ebeveyn denir. doğurmak değil yaşatmaktır esas olan.

    maalesef şiirde yaşamıyoruz, bir ağaç gibi tek ve hür olamazsın. bir toplumun parçasısın ve o çocuğu, gözünden sakındığın evladını o toplum için yetiştireceksin. yeri gelir istenmeyen olursun, öteki olursun, farklı damgası yersin ama gidemezsin. devam etmen, varlığını kabul ettirmen gerekir. çünkü bir söz verdin ve o sözü tutmakla mükellefsin. hem yaşayacak hem yaşatacaksın.
    ebeveynlik ölene kadar devam eden bir bağ ve kurtulmak istemeyeceğin tek sorumluluktur.

    yankı hoca *“çocuğum sevilsin ama başkalarını da sevebilsin, kendine güvensin ama başkalarına da güvensin, ezilmesin ama kimseyi de ezmesin diyebilen anne babalar olmalı” der. olabiliriz, olabilmeliyiz.
    dünyaya bırakılacak daha iyi bir miras düşünemiyorum.