165421 entry daha
  • hayata yalnızca anlık bakıyorsun. geleceği hayal edip gerçekliğini kavrayamıyorsun. eylemsizliğin karşısında her geçen saniye acı duyup harekete geçmek yerine, farkındalıklarını önemsizleştirerek toprağa gömmeyi tercih ediyorsun.

    eski fotoğraflara, yıllar önce yazmış olduğun yazılara, o zamanki heveslerine ve geçmiş hayallerine baktığında zamanın tükenebilen sahiciliği karşısında yeise kapılıyorsun. ancak zihninin derinliklerinde artık istediklerini elde etmek için çabalaman gerektiğini bilip, farkındalığını diri tutabilmek adına kendine notlar alıyorsun.

    biliyorsun, harekete geçmezsen yıllar sonra pişmanlıkların sana dolu dolu duygular ikram edecek. işte o vakit duyguların gerçek anlamda depreşecek, kafanı duvarlara vuracaksın. elde olan tek hayatını, varoluşunu, anlamını; bu absürt serüveni keşkelerle geçirmek, senin en büyük korkun. ama sen korkunu yaşamak için adeta emin adımlarla ilerliyorsun.

    seni sevenlere, başta ailene, fedakar babana karşı kendini gösteremeden bu serüveni tamamlamak istemezsin. en önemlisi yine kendini, varoluşunu ve eşsiz tecrübeni hiç etmemek olacak.

    günün birinde, duygularına ve kaygılarına yön veren tüm tanıdıkların, sevdiklerin, hayatına kıyısından girip çıkanlar, zihninde irili ufaklı yer edinmiş insanlar, kısacası yaşamına zihnen de olsa bir şekilde ortak olmuş, hayatında bir anlama sahip olmuş yaşayan herkesle aynı anda yaşlanacaksın. bazılarını kaybedeceksin. bu kusursuz akışı şimdiden algılayıp büyüleniyorsun. zamanın acıması olmadığını kavramanla bütün düşünceler zihninde daha da belirginleşerek canlanıyor.

    kendine yazık etme, kafanı toparla. zamanını anlık moral bozukluklarına, kaygılara ve dürtülere pazarlama. hayat-zaman kombinasyonunun fevkalade derinliği ve büyüleyiciği karşısında yapman gerekenleri ertelemeyi bırakmalısın. çabalarınla yetinmeyip, sınırlarını zorlamalısın. her an coşkulu, zinde ve bilinçli olmalısın. sabır ve disiplin kilit kelimelerin olsun ki, sonuca odaklanmayıp süreçten zevk alabilesin.

    bunlar olmak zorunda. hayatının son demlerine yaklaştığında, "vay be, ne hayattı" diyebilmek için.
4019 entry daha