şükela:  tümü | bugün
  • cuma akşamının rehavetinden uzanılan kanepede sızmanın sonucu olarak, gördüğünüz sabahtır.zaten hafta içi her gün erken kalkan bünye cumartesi olduğunu algılayamıyor ve kurulmuş biyolojik saat çalıyor ve sen gözlerini açıyorsun çaresiz. alarm geliştirmeye çalışıyorum bu gibi durumlar için henüz bir taktiğim yok ama hafta içi uyurken yarın erken kalkmalıyım alarmı geliştirip cuma ve cumartesi akşamları onu yapmayacağım. henüz basit bir teori aşaması, bakalım nereye varır bu çalışma..ama bence uykumu aldığıma göre kendime ayırabileceğim bir zaman aralığı oluşmuş oldu. mutlu bir hafta sonu için erken bir başlangıç oldu, diyelim. umarım mutlu geçer, bu ülkede her ne kadar zorsa da bireysel yaşamlarımızda mutluluk çalabiliriz di mi?! ne de olsa "mutluluk varılan bir zirve değil gidilen yolun kendisi"...
  • dünyalara değişilmeyecek sabahtır. çay demlenmiş kahvaltı hazırlanmıştır. başında seni uyandırmak için bekleyen üç tane çocuk. birisi başına sarılmış, birisi çorabını çekiştiriyor, birisi de ablaammm diye bağırıyor. düşünüyorum, hayat bana güzel. sonra gıdıklanıyorum deli gibi. gülme krizlerine giriyoruz hep beraber aynı yatağın içinde. yemyeşil gözleri, sapsarı saçları. çay sıcak, çocuk cıvıltıları. birisi küpemi istiyor birisi çantamı karıştırıyor. bağırıyorum bazen, ciddi olnadığımı anlayıp sırıtıyorlar. bana sarılıyorlar. çocuk sarılması diye bir gerçek var bu hayatta. süt kokulu tenleri, cumartesi neşeleri.

    insanın daha çok hayata bağlanası geliyor. unutuyor tüm kederlerini. senin masumsuzluğun onların masumiyetine karışıyor. biraz da sana bulaşıyor masumiyet ve mutlu oluyorsun.

    velhasıl-ı kelam, cumartesi sabahları erken kalkmak güzeldir. hele ki çocuklu evde...
  • 5:30 da kalkıp bisiklet sürmek amaçlanmıştır. en güzeli de gelip duş alıp kahvaltıyı yaptıktan sonra tekrar uyumaktır.
  • boşa gitmiş bir tatil günü olmakla beraber, devamında bu durumun tatil lüksünü gölgeleyecek bir gerçek olması engellenemez.
  • sabah 6:30 da acı çekerek uyanılan sabahtır. yıllardır "başarılı tüm insanlar erken kalkarlar, ehe" diye sıyırmaya çalışsam da neyse, birayla dolapta kalan garip sosisleri hüpletip buzluktan jackimi indireyim bari. bu kadar saattir mal mal yataktayım. hayat zor lan.

    (bkz: yalnız değilsiniz)
  • kahvaltı yapılmıştır, temizlik bitmiştir. az sonra havuza ya da denize gidilecektir. böyle de güzel olabilir bazen.
  • güne erken başlama ile mutlu eder. tüm gün benim oğlum kafasıdır. bir önceki gün haftanın yorgunluğu ile yatağa erken girilmiş ya da her nerede yatıyorsan -anne ben biraz uzanıyorum- orada sızılmış ve uyku tamamen alınarak erkenden kalkılmış cumartesidir. hava durumunun çok önemi yoktur -misal şuan dışarıda hava bokum gibi- önemli olan o kocaman cumartesiye kimbilir neler neler sığdıracaksındır. kimbilir? ben bilecek değilim herhalde oğlum sen bileceksin, seni gidi senii erkenden kalktın evde de çıt yok hemen akıl fikir küçük sapıklıklara çalışsın dursun tabi... gençlik böyle işte, bu yeni gençlik çok bozdu be valla... biz küçükken böyle miydik? doktorculuk, evcilik, hırsız-polis, körebe... hiç bunlar gibi değildik... konu iyice saptı terk et e basıyorum. bas-tım.
  • insanı çileden çıkarandır. an itibariyle on dört aylık bir kız çocuğu emekleyerek yine her yere varmış, evi talan etmiş durumdadır. niye uyanmak zorundaydık bilmiyorum? sütünü bitirdi, acıkmış belli. tamam da "sütümü içtim annecim geri uyuyabilirim", niye demiyor? çünkü konuşamıyor! isteklerini konuşarak dile getirdiğinde bitecek mi bu çile? bitmeyecek! o zaman da "hayır geri uyumak istemiyorum!" diyecek. sonra büyüyecek, tam da şu öğlene kadar uyuma dönemi gelecek, o zaman ben yapacağımı bilirim ona. annemin beni cumartesi pazar günleri "birçapkındilenciii hadiii çay koy sofraya" diye sabahın 7.30-8.30'unda uyandırdığı günlerin sebebini şimdi anladım. hayır bak şimdi iki saat sonra geri uykusu gelecek ama iki saat sonra benim yapmam gereken bir sürü iş var, uyuyamayacağım!

    çığlıklar yükselişe geçti, ben gidip bir bakayım. bir cumartesi sabahı 05.20'de uyandık, sinir küpüyüm, dengesizim, ama yine de gülümseyerek "gel anneciğim ne istersin? bu mu?" diyeceğim.
  • hayatım için başlangıç günüdür. erken kalkmak gerekirdi diye düşündüm, saat 6 dan beri kendime gelmeye çalışıyorum ama nafile. ha bu sırada yapmam gerekenleri yaptım o da ayrı konu.
  • çok güzel histir önünde kocaman bir gün olduğunu bilmek. hele ki dinç uyanılmışsa o gün hiç bitmez.